Likwidacja stanowiska nie może być pochopna

Zmniejszenie stanu zatrudnienia w zakładzie pracy stanowi uzasadnioną przyczynę wypowiedzenia, a organ rozpatrujący spory pracownicze nie jest powołany do badania zasadności i celowości zmniejszenia stanu zatrudnienia. Tak wynika m.in. z wyroku Sądu Najwyższego z 3 listopada 2010 r., sygn. akt I PK 93/10 (LEX nr 707852). Sąd nie bada zatem (nie może oceniać), czy decyzje lub działania pracodawcy dotyczące zarządzania zakładem pracy są racjonalne i czy wynikają logicznie z innych zdarzeń. Sąd może jedynie badać, czy zmiana ta została faktycznie dokonana, a w przypadku gdy likwidowane jest jedno z wielu takich samych stanowisk pracy (gdy pracodawca ogranicza zatrudnienie), ocenia zasadność i słuszność przyjętych kryteriów doboru pracowników na stanowiska pracy i kwalifikowania pracowników do zwolnienia z pracy (wyrok SN z 27 listopada 1997 r., sygn. akt I PKN 401/97, OSNP 1998/18/542).