Choroba zawsze zabiera czas wolny

Jeżeli zatrudniony musi wykonywać pracę w niedziele, święta albo inne dni wolne z tytułu przeciętnie pięciodniowego tygodnia pracy, to pracodawca powinien oddać mu inny dzień wolny (podobnie za święto przypadające w sobotę). Natomiast jeśli pracownik wypracowuje nadgodziny, może mu zostać udzielony czas wolny w proporcji 1:1 (w przypadku wniosku pracownika) lub 1:1,5 (w przypadku inicjatywy pracodawcy). Zdarza się jednak, że pracownik w dniu, w którym miał odebrać wolne, jest chory. W takiej sytuacji między zatrudniającym a podwładnym może powstać spór co do tego, czy doszło do rekompensaty dodatkowej pracy. Jak więc powinien postąpić pracodawca, jeśli pracownik domaga się na nowo oddania mu czasu lub dnia wolnego po powrocie ze zwolnienia lekarskiego?

W tej sprawie uzyskaliśmy stanowisko Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej. Wynika z niego, że w każdym z wymienionych przypadków oddawania dnia wolnego, jeżeli pracownik w dniu wyznaczonym do jego odbioru będzie niezdolny do pracy, nie ma podstaw do tego, aby udzielić tego wolnego w innym terminie. Resort stoi na stanowisku, że pracodawca realizuje wówczas swój obowiązek oddania dnia wolnego od pracy, a to, że taki dzień przypada w okresie choroby pracownika, jest bez znaczenia. Choroba powoduje bowiem obniżenie wymiaru czasu pracy pracownika w okresie rozliczeniowym, tak samo jak oddanie dnia wolnego (rachunek jest więc równy zero). W opinii ministerstwa skoro pracownik w zastępczym dniu wolnym od pracy nie miał wyznaczonego czasu pracy do przepracowania (rozkład w tym dniu przewiduje bowiem dzień wolny od pracy), to nie ma podstaw, by choroba w tym dniu obniżała jego wymiar czasu pracy o kolejne osiem godzin.

Na takim samym stanowisku resort stoi w odniesieniu do udzielania czasu wolnego za pracę w godzinach nadliczbowych. Jeżeli czas wolny zostanie udzielony, to nawet jeśli w dniu jego odbioru pracownik będzie niezdolny do pracy z powodu choroby, praca nadliczbowa zostanie zrekompensowana.

W tej części opinia resortu budzi jednak istotne zastrzeżenia. W tym przypadku, wbrew stanowisku ministerstwa, trudno bowiem przyjąć, że choroba w dniu, w którym miał być odebrany czas wolny, obniża wymiar czasu pracy tylko np. o 6 godzin, a nie o 8 godzin, wynikających z rozkładu czasu pracy. Stanowisko resortu jest więc krzywdzące dla pracowników, których choroba pozbawia możliwości rekompensaty nadgodzin. Powinniśmy raczej przyjąć, że zwolnienie lekarskie w takim przypadku powoduje, iż odbiór czasu wolnego się nie dokonał i nadgodziny pozostają nadal do zrekompensowania.

KTop

C2