Poradnia kadrowa

• Dlaczego pracodawca nie zawsze ponosi odpowiedzialność za zdarzenia, do których dochodzi na terenie zakładu pracy
• Na jakich zasadach mogą odpowiadać materialnie pracownicy, gdy nie wiadomo, który z nich zawinił
• W jakich przypadkach zaświadczenie o poradzie lekarskiej nie wystarczy do usprawiedliwienia nieobecności w pracy

Z art. 120 kodeksu pracy wynika, że w razie wyrządzenia przez pracownika przy wykonywaniu przez niego obowiązków pracowniczych szkody osobie trzeciej, zobowiązany do naprawienia szkody jest wyłącznie pracodawca. Wobec pracodawcy, który naprawił szkodę wyrządzoną osobie trzeciej, pracownik ponosi odpowiedzialność przewidzianą w przepisach niniejszego rozdziału. Z kolei z art. 430 kodeksu pracy stanowi, że kto na własny rachunek powierza wykonanie czynności osobie, która przy wykonywaniu tej czynności podlega jego kierownictwu i ma obowiązek stosować się do jego wskazówek, ten jest odpowiedzialny za szkodę wyrządzoną z winy tej osoby przy wykonywaniu powierzonej jej czynności.

Na temat wzajemnych relacji tych przepisów wypowiedziano się w wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 19 listopada 2013 r., sygn. akt I ACa 744/13, gdzie m.in. wskazano, że w razie wyrządzenia szkody przez pracownika z winy umyślnej, art. 120 k.p. nie znajduje zastosowania. W takiej sytuacji pracownik odpowiada wobec poszkodowanego za naprawienie szkody na zasadach ogólnych niezależnie od odpowiedzialności zakładu pracy. Nie wyłącza to jednak odpowiedzialności pracodawcy za szkodę wyrządzoną przez pracownika na zasadzie odpowiedzialności za cudze czyny uregulowanej w kodeksie cywilnym. Odpowiedzialność zwierzchnika za podwładnego, a więc za czyn cudzy, ma charakter obiektywny i jest odpowiedzialnością za skutek. Wymaga jednak podkreślenia, że nie zawsze pracodawca będzie odpowiedzialny za niewłaściwe zachowanie swojego pracownika, nawet wówczas, gdy do zdarzenia dojdzie w miejscu pracy.