Udział w szkoleniach obowiązkowych a wynagrodzenie za pracę

W art. 9413 k.p. zapisano: „Jeżeli obowiązek pracodawcy przeprowadzenia szkoleń pracowników niezbędnych do wykonywania określonego rodzaju pracy lub pracy na określonym stanowisku wynika z postanowień układu zbiorowego pracy lub innego porozumienia zbiorowego, lub z regulaminu, lub przepisów prawa, lub umowy o pracę oraz w przypadku szkoleń odbywanych przez pracownika na podstawie polecenia przełożonego, szkolenia takie odbywają się na koszt pracodawcy oraz, w miarę możliwości, w godzinach pracy pracownika. Czas szkolenia odbywanego poza normalnymi godzinami pracy pracownika wlicza się do czasu pracy”.

Na początek drobna uwaga – polski ustawodawca najwyraźniej nie rozumie, że układy zbiorowe pracy oraz regulaminy także zawierają przepisy. Autorom nowych przepisów zapewne chodziło o źródła prawa stanowione przez organy władzy i administracji państwowej, czyli przede wszystkim o ustawy i rozporządzenia. Dobrze by było jednak w przyszłości poszukać innej formuły językowej. Ponadto o całkowitym niezrozumieniu dyrektywy świadczy to, że przepis dotyczy również umów o pracę. Dyrektywa dotyczy szkoleń, co do których obowiązek organizowania wynika z prawa, a nie z czynności indywidulanych. W moim przekonaniu całkowitym niezrozumieniem dyrektywy jest także uwzględnienie w przepisie szkoleń odbywanych na polecenie pracodawcy, co – jak zaraz wyjaśnię – może się dla pracowników okazać niekorzystne.