Pracownicy coraz śmielej krytykują pracodawców. Ale nie mogą tego robić bez żadnych ograniczeń

Każdy pracownik ma prawo do krytyki pracodawcy, przy czym może ona odnosić się zarówno do osoby pracodawcy, jak i jego działalności czy postępowania. Przykładowo, pracownik może oceniać decyzje przełożonych w kwestiach dotyczących organizacji pracy, rozkładu czasu pracy czy podziału zadań i otwarcie krytycznie wypowiadać się w tych sprawach. Ponadto zatrudniony może, a pewnych przypadkach nawet ma obowiązek, ujawniania nieetycznego postępowania – np. mogącego mieć charakter mobbingu. Dozwolone jest również krytykowanie pracy współpracowników i ich zachowań. Pracownik może np. negatywnie się wypowiedzieć o nieterminowym realizowaniu części projektu z uwagi na postawę kolegi z zespołu. Warto jednak pamiętać, że prawo do krytyki nie jest absolutne. Istnieją bowiem granice zachowania się pracownika, których nie może przekroczyć, jeśli nie chce narażać się na ryzyko sankcji. Przede wszystkim krytyka powinna być wyrażona w odpowiedniej formie i mieścić się w granicach porządku prawnego, a także pozostawać w zgodzie z zasadami współżycia społecznego i dobrymi obyczajami. Poza tym krytyczna wypowiedź powinna też być rzeczowa i konkretna.