Autopromocja
Dziennik Gazeta Prawana logo

Polskie przepisy niespójne z unijnymi

21 lutego 2019

Biorąc pod uwagę specyfikę uprawnień urlopowych polskich rodziców, zmiany powinny dotyczyć przede wszystkim możliwości łączenia pracy z codzienną opieką nad dziećmi. Polskie przepisy są bowiem w tym zakresie uboższe niż dyrektywa. Wprowadzenie takich rozwiązań mogłoby podziałać zachęcająco na osoby niepodejmujące dotychczas zatrudnienia ze względu na opiekę nad dziećmi. Z innej jednak strony mogłoby to powodować po stronie pracodawców obawę przed dodatkowymi obciążeniami i możliwymi trudnościami organizacyjnymi. Think tank Centrum für Europäische Politik w analizie poświęconej omawianej dyrektywie wskazał, że korzystniejszym dla rodziców rozwiązaniem byłoby zapewnienie lepszej opieki instytucjonalnej nad dziećmi. Większy i tańszy dostęp do żłobków i przedszkoli mógłby mieć silniejszy codzienny wpływ na aktywizację zawodową rodziców, szczególnie matek, oraz stanowić większe realne wsparcie. Należy jednak pamiętać o ograniczonych kompetencjach prawodawczych w tym zakresie na poziomie unijnym.

Robert Stępień radca prawny w biurze kancelarii Raczkowski Paruch w Krakowie

Sara Synowiec prawnik w kancelarii Raczkowski Paruch

Kolejną kwestią, która wymagałaby dostosowania w polskich przepisach, są postanowienia dyrektywy o charakterze ochronnym, szczególnie ochrona rodziców przed zwolnieniem z pracy w związku z korzystaniem z urlopów i elastycznej organizacji pracy. Chronieni przed zwolnieniem ‒ co najmniej przez pierwszych 8 lat życia dziecka ‒ mają być rodzice uprawnieni do elastycznej organizacji pracy.

Jednym z wyrazistszych celów dyrektywy jest zapewnienie większych uprawnień ojcom. W tym zakresie polskie uregulowania są na wysokim poziomie. W przypadku urlopu ojcowskiego mężczyźni mają do wykorzystania z reguły dwa tygodnie, aż do ukończenia przez dziecko 24. miesiąca życia. Mają też możliwość skorzystania z urlopu ojcowskiego oraz tacierzyńskiego (tj. części urlopu macierzyńskiego). Nie ma przy tym konieczności zrzeczenia się części urlopu przez matkę na rzecz ojca. Przepisy dyrektywy przewidują z kolei dla każdego z rodziców co najmniej dwa miesiące płatnego urlopu bez możliwości dowolnego dysponowania tym czasem między matką a ojcem. Ta kwestia może wymagać odpowiedniego dostosowania przepisów kodeksu pracy. Obecnie przysługuje matkom 12 miesięcy płatnego urlopu na opiekę nad dzieckiem, na które składają się urlop macierzyński i rodzicielski (w sumie 52 tygodnie). Jeżeli ten wymiar pozostałby niezmieniony po wejściu w życie dyrektywy, oznaczałoby to dla matek konieczność zrzeczenia się dwóch miesięcy z tej puli na rzecz ojca, które w przeciwnym razie przepadałyby. Rozwiązaniem może być wydłużenie przez ustawodawcę urlopu rodzicielskiego o dwa miesiące.

Obok w tabeli porównujemy poszczególne rozwiązania przewidziane w polskich przepisach ze standardami wynikającymi z dyrektywy.

Tabela. Propozycje zawarte w dyrektywie a obecne nasze regulacje ©

TO PROPONUJE UE

TO MAMY W KODEKSIE PRACY

KOMENTARZ

URLOP OJCOWSKI

urlop dla ojca z okazji narodzin dziecka;

przysługuje niezależnie od stanu cywilnego/rodzinnego;

co najmniej 10 dni roboczych;

za czas urlopu przysługuje wynagrodzenie lub świadczenie pieniężne równe przynajmniej wynagrodzeniu za czas zwolnienia chorobowego;

nie można rozwiązać z pracownikiem umowy o pracę z powodu skorzystania z urlopu.

URLOP OJCOWSKI

urlop dla ojca wychowującego dziecko (własne lub przysposobione);

udzielany na pisemny wniosek pracownika;

warunkiem skorzystania z niego jest faktyczna opieka nad dzieckiem;

bez znaczenia jest to, czy ojciec pozostaje z matką dziecka w związku małżeńskim;

z urlopu można skorzystać do czasu ukończenia przez dziecko 24. miesiąca życia (w przypadku adopcji – do upływu 24 miesięcy od uprawomocnienia się orzeczenia o przysposobieniu dziecka, nie dłużej jednak niż do ukończenia przez dziecko 7. roku życia, a w przypadku dziecka wobec którego podjęto decyzję o odroczeniu obowiązku szkolnego, nie dłużej niż do ukończenia przez nie 10. roku życia);

do wykorzystania dwa tygodnie urlopu (wedle uznania ojca urlop może być podzielony na dwie, tygodniowe części);

za czas urlopu przysługuje zasiłek macierzyński;

w okresie urlopu nie można rozwiązać z pracownikiem umowy o pracę (wyjątek – rozwiązanie umowy w trybie dyscyplinarnym lub w związku z likwidacją/upadłością pracodawcy).

Polskie rozwiązanie w pełni realizuje wytyczne dyrektywy, a przy tym jest bardziej elastyczne.

Z brzmienia dyrektywy wynika, że urlop ojcowski przysługuje z okazji narodzin dziecka (czyli powinien być wykorzystany w pierwszych dniach życia dziecka). Polscy ojcowie mają większą decyzyjność co do momentu skorzystania z urlopu – granicą jest ukończenie przez dziecko 24. miesiąca życia.

Według statystyk MRPiPS, urlop ten jest najpopularniejszym urlopem związanym z rodzicielstwem, z którego korzystają ojcowie.

URLOP RODZICIELSKI

urlop dla rodziców w związku z narodzinami lub przysposobieniem dziecka;

cel urlopu – sprawowanie opieki nad dzieckiem;

udzielany na wniosek pracownika;

co najmniej cztery miesiące;

możliwość przeniesienia części urlopu na drugiego rodzica (ale co najmniej dwa miesiące muszą być wykorzystane przez każdego z rodziców);

elastyczna możliwość korzystania z urlopu (np.łączenie z pracą w niepełnym wymiarze, korzystanie z urlopu w blokach oddzielonych okresami pracy), do pracodawcy należy decyzja w sprawie przyjęcia/odrzucenia wniosku dot. elastycznego korzystania z urlopu;

możliwość uzależnienia przyznania prawa do urlopu od okresu zatrudnienia/stażu pracy (maksymalnie jeden rok);

możliwość odroczenia przyznania urlopu z uwagi na poważne zakłócenie dobrego funkcjonowania przedsiębiorstwa;

możliwość odrębnego uregulowania urlopu rodzicielskiego uwzględniającego potrzeby rodziców adopcyjnych, niepełnosprawnych rodziców czy rodziców dzieci niepełnosprawnych lub dzieci przewlekle chorych;

za czas urlopu przysługuje wynagrodzenie lub świadczenie pieniężne równe przynajmniej wynagrodzeniu za czas zwolnienia chorobowego;

nie można rozwiązać z pracownikiem umowy o pracę z powodu skorzystania z urlopu.

URLOP MACIERZYŃSKI

urlop dla matki, w związku z urodzeniem dziecka;

przysługuje z mocy prawa – co do zasady wraz z chwilą urodzenia dziecka;

wymiar urlopu jest uzależniony od liczby dzieci urodzonych przy jednym porodzie (podstawowy wymiar przy urodzeniu jednego dziecka to 20 tygodni);

sześć tygodni urlopu można wykorzystać już przed planowaną datą porodu;

po 14 tygodniach urlopu, matka może powrócić do pracy, a pozostałą część urlopu przekazać ojcu dziecka;

w przypadku matki niezdolnej do samodzielnej egzystencji/matki hospitalizowanej, po wykorzystaniu przez nią ośmiu tygodni urlopu, pozostałą część może wykorzystać ojciec dziecka lub inny członek najbliższej rodziny;

w przypadku śmierci matki dziecka lub porzucenia dziecka przez matkę w trakcie trwania urlopu, pozostałą część może wykorzystać ojciec dziecka lub inny członek najbliższej rodziny;

za czas urlopu przysługuje zasiłek macierzyński na zasadach określonych w ustawie zasiłkowej;

w okresie urlopu nie można rozwiązać z pracownikiem umowy o pracę (wyjątek – rozwiązanie umowy w trybie dyscyplinarnym lub w związku z likwidacją/upadłością pracodawcy).

URLOP RODZICIELSKI

urlop rodzicielski przysługuje po wykorzystaniu urlopu macierzyńskiego (wykorzystanie urlopu macierzyńskiego jest warunkiem koniecznym udzielenia urlopu rodzicielskiego);

urlop ma charakter fakultatywny, w przeciwieństwie do urlopu macierzyńskiego udzielany jest na wniosek pracownika;

wymiar urlopu jest uzależniony od liczby dzieci urodzonych przy jednym porodzie (podstawowy wymiar przy urodzeniu jednego dziecka to 32 tygodnie);

urlop udzielany jest jednorazowo albo w czterech częściach nie później niż do zakończenia roku kalendarzowego, w którym dziecko ukończy 6. rok życia;

z urlopu mogą jednocześnie korzystać oboje z rodziców;

z urlopu można zrezygnować w każdym czasie – taką zgodę musi jednak wyrazić również pracodawca;

możliwość łączenia urlopu z pracą w wymiarze nie wyższym niż połowa pełnego wymiaru czasu pracy; pracodawca ma prawo odmówić łączenia pracy z urlopem, jeśli uwzględnienie wniosku jest niemożliwe ze względu na organizację pracy lub rodzaj wykonywanej pracy; w przypadku łączenia urlopu z pracą, wymiar urlopu ulega wydłużeniu proporcjonalnie do wymiaru czasu pracy; urlop może być wydłużony maksymalnie do 64 tygodni (w podstawowej wersji – przy urodzeniu jednego dziecka przy jednym porodzie);

za czas urlopu przysługuje zasiłek macierzyński;

w okresie urlopu nie można rozwiązać z pracownikiem umowy o pracę (wyjątek – rozwiązanie umowy w trybie dyscyplinarnym lub w związku z likwidacją/upadłością pracodawcy).

URLOP Z TYTUŁU PRZYSPOSOBIENIA

przysługuje pracownikowi, który przyjął dziecko na wychowanie i wystąpił do sądu opiekuńczego z wnioskiem o wszczęcie postępowania w sprawie przysposobienia lub który przyjął dziecko na wychowanie jako rodzina zastępcza (z wyjątkiem rodziny zastępczej zawodowej);

urlop ma charakter fakultatywny – przysługuje na wniosek pracownika;

wymiar urlopu liczony jest jak w przypadku urlopu macierzyńskiego (podstawowy wymiar przy przysposobieniu jednego dziecka to 20 tygodni) nie dłużej jednak niż do ukończenia przez dziecko 7. roku życia, a w przypadku dziecka, wobec którego podjęto decyzję o odroczeniu obowiązku szkolnego, do ukończenia 10. roku życia;

za czas urlopu przysługuje zasiłek macierzyński;

w okresie urlopu nie można rozwiązać z pracownikiem umowy o pracę (wyjątek – rozwiązanie umowy w trybie dyscyplinarnym lub w związku z likwidacją/upadłością pracodawcy).

URLOP WYCHOWAWCZY

urlop dla rodzica w celu sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem;

urlop ma charakter fakultatywny – przysługuje na wniosek pracownika;

warunkiem nabycia prawa do urlopu jest pozostawanie w stosunku pracy przez co najmniej przez sześć miesięcy przed skorzystaniem z urlopu;

wymiar urlopu to 36 miesięcy, nie dłużej jednak niż do roku kalendarzowego w którym dziecko ukończy 6. rok życia;

każdemu z rodziców przysługuje wyłączne prawo do jednego miesiąca urlopu z wymiaru 36 miesięcy (w efekcie jedno z rodziców może wykorzystać urlop maksymalnie w wymiarze 35 miesięcy);

w przypadku dziecka niepełnosprawnego rodzic ma prawo do dodatkowego urlopu w wymiarze do 36 miesięcy, w okresie nie dłuższym niż do ukończenia przez dziecko 18. roku życia;

w okresie urlopu nie można rozwiązać z pracownikiem umowy o pracę (wyjątek – rozwiązanie umowy w trybie dyscyplinarnym lub w związku z likwidacją/upadłością pracodawcy);

w trakcie urlopu rodzic może być aktywny zawodowo (pracować na podstawie jakiejkolwiek umowy z dotychczasowym lub nowym pracodawcą), o ile aktywność ta nie wyłącza osobistego sprawowania opieki nad dzieckiem;

pracodawca ma prawo odwołać rodzica z urlopu, jeśli uzna, że ten zaprzestał osobistej opieki nad dzieckiem;

z urlopu można zrezygnować w każdym czasie;

rodzic uprawniony do urlopu wychowawczego ma prawo do pracy w obniżonym wymiarze (nie niższym niż połowa etatu) w okresie odpowiadającym wymiarowi urlopu;

z rodzicem, który złożył wniosek o obniżenie wymiaru czasu pracy, nie można rozwiązać umowy o pracę (wyjątek – rozwiązanie umowy w trybie dyscyplinarnym lub w związku z likwidacją/upadłością pracodawcy), ochrona trwa do dnia powrotu do pracy w nieobniżonym wymiarze, jednak nie może przekroczyć 12 miesięcy.

Polski ustawodawca dzieli urlopy związane z rodzicielstwem na te obowiązkowe i nie.

Pierwsze 14 tygodni urlopu macierzyńskiego zdaniem ustawodawcy ma służyć regeneracji matki nowonarodzonego dziecka. W tym czasie nie powinna ona pracować. Po wykorzystaniu tej części urlopu może wrócić do pracy, a pozostałe sześć tygodni scedować na ojca dziecka.

Kontynuacją urlopu macierzyńskiego może być urlop rodzicielski. Może, ale nie musi. W praktyce jednak, polskie urlopy związane z rodzicielstwem to aż 12 miesięcy nieprzerwanego, płatnego urlopu. Jak podaje MRPiPS, w okresie od stycznia do maja 2017 r. z urlopów rodzicielskich skorzystało 252,1 tys. osób, w tym tylko 2,2 tys. mężczyzn.

Następnie pracownik może skorzystać z nieodpłatnego urlopu wychowawczego albo zawnioskować o obniżenie wymiaru czasu pracy. Ta druga możliwość wpisuje się w unijne założenia o aktywności zawodowej rodziców.

Z jednej strony polskie rozwiązania nie realizują założeń dyrektywy w pełnym zakresie. Regulacja unijna oparta jest na większej elastyczności i większej decyzyjności po stronie obojga rodziców.

Z punktu widzenia aktywności zawodowej rodziców, istotniejsza jest bowiem nie długość urlopu, a długość okresu, w jakim z tego urlopu można skorzystać. Częstsze, a krótsze urlopy nie będą możliwe w niektórych branżach (jak chociażby handlowej, gdzie istotna jest potrzeba utrzymania bliskich relacji z konkretnym klientem). Dlatego decyzja co do długości oraz sposobu korzystania z urlopu powinna należeć do samego zainteresowanego (przy uwzględnieniu zdania pracodawcy).

Polskie przepisy nie przewidują przy tym tak długich, jak w przypadku dyrektywy, części urlopu zastrzeżonych dla każdego z rodziców (co najmniej dwa miesiące).

Polskie regulacje, podobnie jak unijne, zakładają odpłatność urlopów (za wyjątkiem wychowawczego), ochronę przed zwolnieniem, dodatkowe urlopy dedykowane rodzicom adopcyjnym oraz – częściowo – możliwość elastycznego korzystania z urlopów (łączenie urlopu z pracą podczas urlopu rodzicielskiego oraz obniżenie wymiaru czasu pracy jako alternatywa wobec urlopu wychowawczego). Ponadto długość polskich urlopów znaczenie wykracza poza minimum określone w dyrektywie. Wobec jednego urlopu rodzicielskiego uregulowanego w dyrektywie, w Polsce mamy aż trzy rodzaje urlopów – macierzyński, rodzicielski i wychowawczy, które w różnym zakresie odpowiadają wymogom stawianym w dyrektywie, a w wielu przypadkach nawet istotnie ponad nie wykraczają.

URLOP OPIEKUŃCZY

urlop dla pracownika opiekującego się starszymi/ niesamodzielnymi członkami rodziny;

co najmniej pięć dni roboczych w roku;

możliwość uzależnienia prawa do urlopu od potwierdzenia stanu zdrowia członka rodziny;

za czas urlopu przysługuje wynagrodzenie lub świadczenie pieniężne równe przynajmniej wynagrodzeniu za czas zwolnienia chorobowego;

nie można rozwiązać z pracownikiem umowy o pracę z powodu skorzystania z urlopu.

ZWOLNIENIE OD PRACY W ZWIĄZKU Z OPIEKĄ NAD CZŁONKIEM RODZINY

pracownik ma prawo skorzystać ze zwolnienia od pracy w związku z koniecznością sprawowania osobistej opieki nad:

a) dzieckiem w wieku do ukończenia 8. roku życia w sytuacji:

‒ nieprzewidzianego zamknięcia żłobka/ przedszkola/szkoły etc.

‒ porodu lub choroby rodzica dziecka stale opiekującego się dzieckiem, jeżeli uniemożliwia to sprawowanie opieki,

‒ pobytu w szpitalu rodzica stale opiekującego się dzieckiem;

b) chorym dzieckiem do ukończenia 14. roku życia;

c) innym chorym członkiem rodziny;

w trakcie zwolnienia pracownikowi przysługuje zasiłek opiekuńczy – maksymalnie przez 60 dni w roku kalendarzowym w sytuacji opieki nad dzieckiem lub 14 dni w roku kalendarzowym, jeśli opieka sprawowana jest nad innymi członkami rodziny.

Polska regulacja wyczerpuje minimum gwarantowane przez dyrektywę.

CZAS WOLNY OD PRACY

czas wolny od pracy przysługujący z powodu działania siły wyższej, a także w pilnych sytuacjach z przyczyn rodzinnych w przypadkach spowodowanych chorobą lub wypadkiem, w których niezbędna jest natychmiastowa obecność pracownika;

możliwość ograniczenia uprawnienia do konkretnej ilości dni w ciągu danego roku lub z uwagi na konkretny przypadek.

ZWOLNIENIE OD PRACY NA OPIEKĘ NAD DZIECKIEM

zwolnienie od pracy dla pracownika wychowującego przynajmniej jedno dziecko w wieku do 14 lat;

wymiar 16 godzin albo dwóch dni w roku kalendarzowym wedle wyboru pracownika;

niewykorzystane godziny/dni nie przechodzą na następny rok;

pracownik korzystający ze zwolnienia zachowuje prawo do wynagrodzenia w wysokości ustalanej na zasadach przewidzianych dla obliczania wynagrodzenia za urlop wypoczynkowy;

jeśli oboje rodzice dziecka są zatrudnieni, ze zwolnienia może korzystać tylko jedno z nich;

dodatkowo pracownik może skorzystać ze zwolnienia w celu załatwienia prywatnych spraw w czasie pracy; takie zwolnienie wymaga odpracowania.

Polska regulacja wyczerpuje minimum gwarantowane przez dyrektywę.

ELASTYCZNY CZAS PRACY

możliwość dostosowania harmonogramu pracy do osobistych potrzeb rodziców dzieci w wieku do co najmniej ósmego roku życia oraz opiekunów poważnie chorych/niesamodzielnych członków rodziny;

pracodawca decyduje o udzieleniu zgody na elastyczny czas pracy;

nie można rozwiązać z pracownikiem umowy o pracę z powodu skorzystania z elastycznego czasu pracy.

UŁATWIENIA DLA RODZICŃW DZIECI NIEPEŁNOSPRAWNYCH

możliwość wnioskowania na szczególnych zasadach o indywidualny rozkład czasu pracy, telepracę, ruchomy czas pracy lub system przerywanego czasu pracy przez pracownika ‒ małżonka albo pracownika ‒ rodzica:

a) dziecka w fazie prenatalnej, w przypadku ciąży powikłanej,

b) dziecka posiadającego zaświadczenie o ciężkim i nieodwracalnym upośledzeniu albo nieuleczalnej chorobie zagrażającej życiu, które powstały w prenatalnym okresie rozwoju dziecka lub w czasie porodu,

c) dziecka legitymującego się orzeczeniem o niepełnosprawności albo orzeczeniem o umiarkowanym lub znacznym stopniu niepełnosprawności określonym w przepisach o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych,

d) dziecka posiadającego odpowiednio opinię o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju dziecka, orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego lub orzeczenie o potrzebie zajęć rewalidacyjno‒wychowawczych;

pracodawca ma obowiązek co do zasady uwzględnić wniosek, chyba że sprzeciwia się temu rodzaj pracy lub sposób organizacji pracy; odmowę powinien uzasadnić na piśmie.

Polskie prawo nie przewiduje elastycznego systemu czasu pracy dla rodziców.

Elastyczny czas pracy może natomiast zostać zapewniony w ramach pracy w obniżonym wymiarze czasu w okresie, w którym pracownik jest uprawniony do urlopu wychowawczego, jako alternatywa dla tego urlopu (patrz kolumna dotycząca urlopów macierzyńskich, rodzicielskich oraz wychowawczych oraz komentarz do niej). Pracownicy korzystający z tego uprawnienia mają ochronę przez 12 miesięcy od złożenia wniosku.

Ponadto rodzice dzieci niepełnosprawnych mają uprzywilejowaną pozycję w przypadku złożenia wniosku o indywidualny rozkład czasu pracy, telepracę, ruchomy czas pracy lub system przerywanego czasu pracy. Pracodawca ma obowiązek co do zasady uwzględnić wniosek. Do pewnego stopnia odpowiada to założeniom dyrektywy.

Dziękujemy za przeczytanie artykułu!
Źródło: Dziennik Gazeta Prawna

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.

Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.