Polskie przepisy niespójne z unijnymi
Biorąc pod uwagę specyfikę uprawnień urlopowych polskich rodziców, zmiany powinny dotyczyć przede wszystkim możliwości łączenia pracy z codzienną opieką nad dziećmi. Polskie przepisy są bowiem w tym zakresie uboższe niż dyrektywa. Wprowadzenie takich rozwiązań mogłoby podziałać zachęcająco na osoby niepodejmujące dotychczas zatrudnienia ze względu na opiekę nad dziećmi. Z innej jednak strony mogłoby to powodować po stronie pracodawców obawę przed dodatkowymi obciążeniami i możliwymi trudnościami organizacyjnymi. Think tank Centrum für Europäische Politik w analizie poświęconej omawianej dyrektywie wskazał, że korzystniejszym dla rodziców rozwiązaniem byłoby zapewnienie lepszej opieki instytucjonalnej nad dziećmi. Większy i tańszy dostęp do żłobków i przedszkoli mógłby mieć silniejszy codzienny wpływ na aktywizację zawodową rodziców, szczególnie matek, oraz stanowić większe realne wsparcie. Należy jednak pamiętać o ograniczonych kompetencjach prawodawczych w tym zakresie na poziomie unijnym.
Robert Stępień radca prawny w biurze kancelarii Raczkowski Paruch w Krakowie
Sara Synowiec prawnik w kancelarii Raczkowski Paruch
Kolejną kwestią, która wymagałaby dostosowania w polskich przepisach, są postanowienia dyrektywy o charakterze ochronnym, szczególnie ochrona rodziców przed zwolnieniem z pracy w związku z korzystaniem z urlopów i elastycznej organizacji pracy. Chronieni przed zwolnieniem ‒ co najmniej przez pierwszych 8 lat życia dziecka ‒ mają być rodzice uprawnieni do elastycznej organizacji pracy.
Jednym z wyrazistszych celów dyrektywy jest zapewnienie większych uprawnień ojcom. W tym zakresie polskie uregulowania są na wysokim poziomie. W przypadku urlopu ojcowskiego mężczyźni mają do wykorzystania z reguły dwa tygodnie, aż do ukończenia przez dziecko 24. miesiąca życia. Mają też możliwość skorzystania z urlopu ojcowskiego oraz tacierzyńskiego (tj. części urlopu macierzyńskiego). Nie ma przy tym konieczności zrzeczenia się części urlopu przez matkę na rzecz ojca. Przepisy dyrektywy przewidują z kolei dla każdego z rodziców co najmniej dwa miesiące płatnego urlopu bez możliwości dowolnego dysponowania tym czasem między matką a ojcem. Ta kwestia może wymagać odpowiedniego dostosowania przepisów kodeksu pracy. Obecnie przysługuje matkom 12 miesięcy płatnego urlopu na opiekę nad dzieckiem, na które składają się urlop macierzyński i rodzicielski (w sumie 52 tygodnie). Jeżeli ten wymiar pozostałby niezmieniony po wejściu w życie dyrektywy, oznaczałoby to dla matek konieczność zrzeczenia się dwóch miesięcy z tej puli na rzecz ojca, które w przeciwnym razie przepadałyby. Rozwiązaniem może być wydłużenie przez ustawodawcę urlopu rodzicielskiego o dwa miesiące.
Obok w tabeli porównujemy poszczególne rozwiązania przewidziane w polskich przepisach ze standardami wynikającymi z dyrektywy.
Tabela. Propozycje zawarte w dyrektywie a obecne nasze regulacje ©℗
|
TO PROPONUJE UE |
TO MAMY W KODEKSIE PRACY |
KOMENTARZ |
|
URLOP OJCOWSKI • urlop dla ojca z okazji narodzin dziecka; • przysługuje niezależnie od stanu cywilnego/rodzinnego; • co najmniej 10 dni roboczych; • za czas urlopu przysługuje wynagrodzenie lub świadczenie pieniężne równe przynajmniej wynagrodzeniu za czas zwolnienia chorobowego; • nie można rozwiązać z pracownikiem umowy o pracę z powodu skorzystania z urlopu. |
URLOP OJCOWSKI • urlop dla ojca wychowującego dziecko (własne lub przysposobione); • udzielany na pisemny wniosek pracownika; • warunkiem skorzystania z niego jest faktyczna opieka nad dzieckiem; • bez znaczenia jest to, czy ojciec pozostaje z matką dziecka w związku małżeńskim; • z urlopu można skorzystać do czasu ukończenia przez dziecko 24. miesiąca życia (w przypadku adopcji – do upływu 24 miesięcy od uprawomocnienia się orzeczenia o przysposobieniu dziecka, nie dłużej jednak niż do ukończenia przez dziecko 7. roku życia, a w przypadku dziecka wobec którego podjęto decyzję o odroczeniu obowiązku szkolnego, nie dłużej niż do ukończenia przez nie 10. roku życia); • do wykorzystania dwa tygodnie urlopu (wedle uznania ojca urlop może być podzielony na dwie, tygodniowe części); • za czas urlopu przysługuje zasiłek macierzyński; • w okresie urlopu nie można rozwiązać z pracownikiem umowy o pracę (wyjątek – rozwiązanie umowy w trybie dyscyplinarnym lub w związku z likwidacją/upadłością pracodawcy). |
Polskie rozwiązanie w pełni realizuje wytyczne dyrektywy, a przy tym jest bardziej elastyczne. Z brzmienia dyrektywy wynika, że urlop ojcowski przysługuje z okazji narodzin dziecka (czyli powinien być wykorzystany w pierwszych dniach życia dziecka). Polscy ojcowie mają większą decyzyjność co do momentu skorzystania z urlopu – granicą jest ukończenie przez dziecko 24. miesiąca życia. Według statystyk MRPiPS, urlop ten jest najpopularniejszym urlopem związanym z rodzicielstwem, z którego korzystają ojcowie. |
|
URLOP RODZICIELSKI • urlop dla rodziców w związku z narodzinami lub przysposobieniem dziecka; • cel urlopu – sprawowanie opieki nad dzieckiem; • udzielany na wniosek pracownika; • co najmniej cztery miesiące; • możliwość przeniesienia części urlopu na drugiego rodzica (ale co najmniej dwa miesiące muszą być wykorzystane przez każdego z rodziców); • elastyczna możliwość korzystania z urlopu (np.łączenie z pracą w niepełnym wymiarze, korzystanie z urlopu w blokach oddzielonych okresami pracy), do pracodawcy należy decyzja w sprawie przyjęcia/odrzucenia wniosku dot. elastycznego korzystania z urlopu; • możliwość uzależnienia przyznania prawa do urlopu od okresu zatrudnienia/stażu pracy (maksymalnie jeden rok); • możliwość odroczenia przyznania urlopu z uwagi na poważne zakłócenie dobrego funkcjonowania przedsiębiorstwa; • możliwość odrębnego uregulowania urlopu rodzicielskiego uwzględniającego potrzeby rodziców adopcyjnych, niepełnosprawnych rodziców czy rodziców dzieci niepełnosprawnych lub dzieci przewlekle chorych; • za czas urlopu przysługuje wynagrodzenie lub świadczenie pieniężne równe przynajmniej wynagrodzeniu za czas zwolnienia chorobowego; • nie można rozwiązać z pracownikiem umowy o pracę z powodu skorzystania z urlopu. |
URLOP MACIERZYŃSKI • urlop dla matki, w związku z urodzeniem dziecka; • przysługuje z mocy prawa – co do zasady wraz z chwilą urodzenia dziecka; • wymiar urlopu jest uzależniony od liczby dzieci urodzonych przy jednym porodzie (podstawowy wymiar przy urodzeniu jednego dziecka to 20 tygodni); • sześć tygodni urlopu można wykorzystać już przed planowaną datą porodu; • po 14 tygodniach urlopu, matka może powrócić do pracy, a pozostałą część urlopu przekazać ojcu dziecka; • w przypadku matki niezdolnej do samodzielnej egzystencji/matki hospitalizowanej, po wykorzystaniu przez nią ośmiu tygodni urlopu, pozostałą część może wykorzystać ojciec dziecka lub inny członek najbliższej rodziny; • w przypadku śmierci matki dziecka lub porzucenia dziecka przez matkę w trakcie trwania urlopu, pozostałą część może wykorzystać ojciec dziecka lub inny członek najbliższej rodziny; • za czas urlopu przysługuje zasiłek macierzyński na zasadach określonych w ustawie zasiłkowej; • w okresie urlopu nie można rozwiązać z pracownikiem umowy o pracę (wyjątek – rozwiązanie umowy w trybie dyscyplinarnym lub w związku z likwidacją/upadłością pracodawcy). URLOP RODZICIELSKI • urlop rodzicielski przysługuje po wykorzystaniu urlopu macierzyńskiego (wykorzystanie urlopu macierzyńskiego jest warunkiem koniecznym udzielenia urlopu rodzicielskiego); • urlop ma charakter fakultatywny, w przeciwieństwie do urlopu macierzyńskiego udzielany jest na wniosek pracownika; • wymiar urlopu jest uzależniony od liczby dzieci urodzonych przy jednym porodzie (podstawowy wymiar przy urodzeniu jednego dziecka to 32 tygodnie); • urlop udzielany jest jednorazowo albo w czterech częściach nie później niż do zakończenia roku kalendarzowego, w którym dziecko ukończy 6. rok życia; • z urlopu mogą jednocześnie korzystać oboje z rodziców; • z urlopu można zrezygnować w każdym czasie – taką zgodę musi jednak wyrazić również pracodawca; • możliwość łączenia urlopu z pracą w wymiarze nie wyższym niż połowa pełnego wymiaru czasu pracy; pracodawca ma prawo odmówić łączenia pracy z urlopem, jeśli uwzględnienie wniosku jest niemożliwe ze względu na organizację pracy lub rodzaj wykonywanej pracy; w przypadku łączenia urlopu z pracą, wymiar urlopu ulega wydłużeniu proporcjonalnie do wymiaru czasu pracy; urlop może być wydłużony maksymalnie do 64 tygodni (w podstawowej wersji – przy urodzeniu jednego dziecka przy jednym porodzie); • za czas urlopu przysługuje zasiłek macierzyński; • w okresie urlopu nie można rozwiązać z pracownikiem umowy o pracę (wyjątek – rozwiązanie umowy w trybie dyscyplinarnym lub w związku z likwidacją/upadłością pracodawcy). URLOP Z TYTUŁU PRZYSPOSOBIENIA • przysługuje pracownikowi, który przyjął dziecko na wychowanie i wystąpił do sądu opiekuńczego z wnioskiem o wszczęcie postępowania w sprawie przysposobienia lub który przyjął dziecko na wychowanie jako rodzina zastępcza (z wyjątkiem rodziny zastępczej zawodowej); • urlop ma charakter fakultatywny – przysługuje na wniosek pracownika; • wymiar urlopu liczony jest jak w przypadku urlopu macierzyńskiego (podstawowy wymiar przy przysposobieniu jednego dziecka to 20 tygodni) nie dłużej jednak niż do ukończenia przez dziecko 7. roku życia, a w przypadku dziecka, wobec którego podjęto decyzję o odroczeniu obowiązku szkolnego, do ukończenia 10. roku życia; • za czas urlopu przysługuje zasiłek macierzyński; • w okresie urlopu nie można rozwiązać z pracownikiem umowy o pracę (wyjątek – rozwiązanie umowy w trybie dyscyplinarnym lub w związku z likwidacją/upadłością pracodawcy). URLOP WYCHOWAWCZY • urlop dla rodzica w celu sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem; • urlop ma charakter fakultatywny – przysługuje na wniosek pracownika; • warunkiem nabycia prawa do urlopu jest pozostawanie w stosunku pracy przez co najmniej przez sześć miesięcy przed skorzystaniem z urlopu; • wymiar urlopu to 36 miesięcy, nie dłużej jednak niż do roku kalendarzowego w którym dziecko ukończy 6. rok życia; • każdemu z rodziców przysługuje wyłączne prawo do jednego miesiąca urlopu z wymiaru 36 miesięcy (w efekcie jedno z rodziców może wykorzystać urlop maksymalnie w wymiarze 35 miesięcy); • w przypadku dziecka niepełnosprawnego rodzic ma prawo do dodatkowego urlopu w wymiarze do 36 miesięcy, w okresie nie dłuższym niż do ukończenia przez dziecko 18. roku życia; • w okresie urlopu nie można rozwiązać z pracownikiem umowy o pracę (wyjątek – rozwiązanie umowy w trybie dyscyplinarnym lub w związku z likwidacją/upadłością pracodawcy); • w trakcie urlopu rodzic może być aktywny zawodowo (pracować na podstawie jakiejkolwiek umowy z dotychczasowym lub nowym pracodawcą), o ile aktywność ta nie wyłącza osobistego sprawowania opieki nad dzieckiem; • pracodawca ma prawo odwołać rodzica z urlopu, jeśli uzna, że ten zaprzestał osobistej opieki nad dzieckiem; • z urlopu można zrezygnować w każdym czasie; • rodzic uprawniony do urlopu wychowawczego ma prawo do pracy w obniżonym wymiarze (nie niższym niż połowa etatu) w okresie odpowiadającym wymiarowi urlopu; • z rodzicem, który złożył wniosek o obniżenie wymiaru czasu pracy, nie można rozwiązać umowy o pracę (wyjątek – rozwiązanie umowy w trybie dyscyplinarnym lub w związku z likwidacją/upadłością pracodawcy), ochrona trwa do dnia powrotu do pracy w nieobniżonym wymiarze, jednak nie może przekroczyć 12 miesięcy. |
Polski ustawodawca dzieli urlopy związane z rodzicielstwem na te obowiązkowe i nie. Pierwsze 14 tygodni urlopu macierzyńskiego zdaniem ustawodawcy ma służyć regeneracji matki nowonarodzonego dziecka. W tym czasie nie powinna ona pracować. Po wykorzystaniu tej części urlopu może wrócić do pracy, a pozostałe sześć tygodni scedować na ojca dziecka. Kontynuacją urlopu macierzyńskiego może być urlop rodzicielski. Może, ale nie musi. W praktyce jednak, polskie urlopy związane z rodzicielstwem to aż 12 miesięcy nieprzerwanego, płatnego urlopu. Jak podaje MRPiPS, w okresie od stycznia do maja 2017 r. z urlopów rodzicielskich skorzystało 252,1 tys. osób, w tym tylko 2,2 tys. mężczyzn. Następnie pracownik może skorzystać z nieodpłatnego urlopu wychowawczego albo zawnioskować o obniżenie wymiaru czasu pracy. Ta druga możliwość wpisuje się w unijne założenia o aktywności zawodowej rodziców. Z jednej strony polskie rozwiązania nie realizują założeń dyrektywy w pełnym zakresie. Regulacja unijna oparta jest na większej elastyczności i większej decyzyjności po stronie obojga rodziców. Z punktu widzenia aktywności zawodowej rodziców, istotniejsza jest bowiem nie długość urlopu, a długość okresu, w jakim z tego urlopu można skorzystać. Częstsze, a krótsze urlopy nie będą możliwe w niektórych branżach (jak chociażby handlowej, gdzie istotna jest potrzeba utrzymania bliskich relacji z konkretnym klientem). Dlatego decyzja co do długości oraz sposobu korzystania z urlopu powinna należeć do samego zainteresowanego (przy uwzględnieniu zdania pracodawcy). Polskie przepisy nie przewidują przy tym tak długich, jak w przypadku dyrektywy, części urlopu zastrzeżonych dla każdego z rodziców (co najmniej dwa miesiące). Polskie regulacje, podobnie jak unijne, zakładają odpłatność urlopów (za wyjątkiem wychowawczego), ochronę przed zwolnieniem, dodatkowe urlopy dedykowane rodzicom adopcyjnym oraz – częściowo – możliwość elastycznego korzystania z urlopów (łączenie urlopu z pracą podczas urlopu rodzicielskiego oraz obniżenie wymiaru czasu pracy jako alternatywa wobec urlopu wychowawczego). Ponadto długość polskich urlopów znaczenie wykracza poza minimum określone w dyrektywie. Wobec jednego urlopu rodzicielskiego uregulowanego w dyrektywie, w Polsce mamy aż trzy rodzaje urlopów – macierzyński, rodzicielski i wychowawczy, które w różnym zakresie odpowiadają wymogom stawianym w dyrektywie, a w wielu przypadkach nawet istotnie ponad nie wykraczają. |
|
URLOP OPIEKUŃCZY • urlop dla pracownika opiekującego się starszymi/ niesamodzielnymi członkami rodziny; • co najmniej pięć dni roboczych w roku; • możliwość uzależnienia prawa do urlopu od potwierdzenia stanu zdrowia członka rodziny; • za czas urlopu przysługuje wynagrodzenie lub świadczenie pieniężne równe przynajmniej wynagrodzeniu za czas zwolnienia chorobowego; • nie można rozwiązać z pracownikiem umowy o pracę z powodu skorzystania z urlopu. |
ZWOLNIENIE OD PRACY W ZWIĄZKU Z OPIEKĄ NAD CZŁONKIEM RODZINY • pracownik ma prawo skorzystać ze zwolnienia od pracy w związku z koniecznością sprawowania osobistej opieki nad: a) dzieckiem w wieku do ukończenia 8. roku życia w sytuacji: ‒ nieprzewidzianego zamknięcia żłobka/ przedszkola/szkoły etc. ‒ porodu lub choroby rodzica dziecka stale opiekującego się dzieckiem, jeżeli uniemożliwia to sprawowanie opieki, ‒ pobytu w szpitalu rodzica stale opiekującego się dzieckiem; b) chorym dzieckiem do ukończenia 14. roku życia; c) innym chorym członkiem rodziny; • w trakcie zwolnienia pracownikowi przysługuje zasiłek opiekuńczy – maksymalnie przez 60 dni w roku kalendarzowym w sytuacji opieki nad dzieckiem lub 14 dni w roku kalendarzowym, jeśli opieka sprawowana jest nad innymi członkami rodziny. |
Polska regulacja wyczerpuje minimum gwarantowane przez dyrektywę. |
|
CZAS WOLNY OD PRACY • czas wolny od pracy przysługujący z powodu działania siły wyższej, a także w pilnych sytuacjach z przyczyn rodzinnych w przypadkach spowodowanych chorobą lub wypadkiem, w których niezbędna jest natychmiastowa obecność pracownika; • możliwość ograniczenia uprawnienia do konkretnej ilości dni w ciągu danego roku lub z uwagi na konkretny przypadek. |
ZWOLNIENIE OD PRACY NA OPIEKĘ NAD DZIECKIEM • zwolnienie od pracy dla pracownika wychowującego przynajmniej jedno dziecko w wieku do 14 lat; • wymiar 16 godzin albo dwóch dni w roku kalendarzowym wedle wyboru pracownika; • niewykorzystane godziny/dni nie przechodzą na następny rok; • pracownik korzystający ze zwolnienia zachowuje prawo do wynagrodzenia w wysokości ustalanej na zasadach przewidzianych dla obliczania wynagrodzenia za urlop wypoczynkowy; • jeśli oboje rodzice dziecka są zatrudnieni, ze zwolnienia może korzystać tylko jedno z nich; • dodatkowo pracownik może skorzystać ze zwolnienia w celu załatwienia prywatnych spraw w czasie pracy; takie zwolnienie wymaga odpracowania. |
Polska regulacja wyczerpuje minimum gwarantowane przez dyrektywę. |
|
ELASTYCZNY CZAS PRACY • możliwość dostosowania harmonogramu pracy do osobistych potrzeb rodziców dzieci w wieku do co najmniej ósmego roku życia oraz opiekunów poważnie chorych/niesamodzielnych członków rodziny; • pracodawca decyduje o udzieleniu zgody na elastyczny czas pracy; • nie można rozwiązać z pracownikiem umowy o pracę z powodu skorzystania z elastycznego czasu pracy. |
UŁATWIENIA DLA RODZICŃW DZIECI NIEPEŁNOSPRAWNYCH • możliwość wnioskowania na szczególnych zasadach o indywidualny rozkład czasu pracy, telepracę, ruchomy czas pracy lub system przerywanego czasu pracy przez pracownika ‒ małżonka albo pracownika ‒ rodzica: a) dziecka w fazie prenatalnej, w przypadku ciąży powikłanej, b) dziecka posiadającego zaświadczenie o ciężkim i nieodwracalnym upośledzeniu albo nieuleczalnej chorobie zagrażającej życiu, które powstały w prenatalnym okresie rozwoju dziecka lub w czasie porodu, c) dziecka legitymującego się orzeczeniem o niepełnosprawności albo orzeczeniem o umiarkowanym lub znacznym stopniu niepełnosprawności określonym w przepisach o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, d) dziecka posiadającego odpowiednio opinię o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju dziecka, orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego lub orzeczenie o potrzebie zajęć rewalidacyjno‒wychowawczych; • pracodawca ma obowiązek co do zasady uwzględnić wniosek, chyba że sprzeciwia się temu rodzaj pracy lub sposób organizacji pracy; odmowę powinien uzasadnić na piśmie. |
Polskie prawo nie przewiduje elastycznego systemu czasu pracy dla rodziców. Elastyczny czas pracy może natomiast zostać zapewniony w ramach pracy w obniżonym wymiarze czasu w okresie, w którym pracownik jest uprawniony do urlopu wychowawczego, jako alternatywa dla tego urlopu (patrz kolumna dotycząca urlopów macierzyńskich, rodzicielskich oraz wychowawczych oraz komentarz do niej). Pracownicy korzystający z tego uprawnienia mają ochronę przez 12 miesięcy od złożenia wniosku. Ponadto rodzice dzieci niepełnosprawnych mają uprzywilejowaną pozycję w przypadku złożenia wniosku o indywidualny rozkład czasu pracy, telepracę, ruchomy czas pracy lub system przerywanego czasu pracy. Pracodawca ma obowiązek co do zasady uwzględnić wniosek. Do pewnego stopnia odpowiada to założeniom dyrektywy. |
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu