Przejadamy Ziemię na próżno

Żywność, którą się wyrzuca, jest żywnością kradzioną ze stołu ubogich – to słowa papieża Franciszka, które już blisko dekadę temu głośno wybrzmiały podczas audiencji z okazji obchodzonego 16 października Światowego Dnia Środowiska. To nieprzypadkowa zbieżność słów i dat. Jak wówczas zauważył – i wielokrotnie podkreślał w swoich późniejszych katechezach – Ojciec Święty, marnotrawstwa żywności nie możemy rozpatrywać jedynie jako problemu moralnego, obciążającego nasze sumienie. Wyrzucając jedzenie, marnujemy bowiem podwójnie – nie tylko tracimy żywność, która dla prawie 2 mld niedożywionych byłaby ratunkiem, lecz także na darmo wyjaławiamy i niszczymy planetę, za co zapłacą przyszłe pokolenia. To im przyjdzie nadrabiać straty, które zostawimy po swojej nadmiernej konsumpcji i nieodpowiedzialnym wykorzystywaniu, a w praktyce trwonieniu coraz bardziej kurczących się surowców i dóbr natury.

Słowom papieża wtóruje cały chór głosów ekspertów i naukowców, którzy wymieniają marnotrawstwo żywności i nieefektywny system jej produkcji jako jedne z głównych czynników przyspieszających degradację środowiska i postępujące zmiany klimatu. Chodzi tu przede wszystkim o ekstensywne, niezrónoważone rolnictwo, ale także przemysł przetwórczy, zużywający zasoby wody na wytworzenie żywności, która zostanie następnie zmarnowana.