Niespodziewany sukces albo litania luk prawnych

Owacją na stojąco delegaci przyjęli wczoraj porozumienie konkludujące konferencję klimatyczną w Dubaju. Dyplomatom negocjującym dokument, który stanowi podsumowanie postępów we wdrażaniu przyjętego osiem lat temu paryskiego porozumienia o ochronie klimatu, udało się wybrnąć z impasu dotyczącego formuły określającej przyszłość paliw kopalnych. W miejsce ograniczania wysokoemisyjnych technologii węglowych, na które zgodzono się dwa lata temu (na COP26 w Glasgow), czy postulowanego przez aktywistów pełnego wygaszenia węgla, ropy i gazu, przyjęto postulat „transformacji zmierzającej do odejścia od paliw kopalnych”. Wzmianka o całej tej grupie surowców energetycznych pojawiła się w dorobku globalnych negocjacji, w których bierze udział niemal 200 państw, po raz pierwszy w historii. Wskazano równocześnie, że proces żegnania się z paliwami kopalnymi ma przebiegać w sposób sprawiedliwy i uporządkowany, a zarazem zgodny z globalnym celem neutralności klimatycznej do 2050 r.

Zdaniem przewodniczącej KE Ursuli von der Leyen ta umowa to początek końca epoki surowców kopalnych. – Wielostronne porozumienie na rzecz przyspieszenia redukcji emisji (gazów cieplarnianych – red.) w kierunku neutralności klimatycznej w 2050 r. to dobra wiadomość dla całego świata – podkreśliła. Jako istotny owoc negocjacji odnotowała też nowy fundusz rekompensat za straty i szkody związane ze zmianą klimatu, z którego pierwsze środki mają popłynąć do poszkodowanych krajów w przyszłym roku. Unia i jej państwa członkowskie odpowiadają za ponad dwie trzecie zadeklarowanych wpłat na ten mechanizm.