Ciepłownictwo zyskuje na wykorzystaniu gazu ziemnego

Polski system ciepłowniczy jest duży i skoncentrowany w miastach. Około połowy gospodarstw domowych korzysta z ciepła z systemów scentralizowanych, dzięki czemu Polska należy do liderów UE pod względem rozmiaru ciepłownictwa sieciowego. W skali dostarczonego ciepła plasujemy się w czołówce Europy (w niektórych zestawieniach na 2.–3. pozycji).

Efektywniej, szybciej, czyściej

W systemach ciepłowniczych gaz odgrywa szczególną rolę dzięki możliwościom pracy w trybie kogeneracji oraz w turbinach gazowych. W typowej instalacji gazowej, zamiast osobnych źródeł dla ciepła i energii elektrycznej, proces spalania gazu prowadzi do jednoczesnej produkcji prądu i ciepła (na potrzeby sieci ciepłowniczej), co przyczynia się do znacznej poprawy efektywności wykorzystania paliwa. Jako przykład można wymienić instalację gazowo-kogeneracyjną w Zielonej Górze ze 198 MW mocy elektrycznej i 135 MW mocy cieplnej. Takie rozwiązania pozwalają na większą elastyczność systemu: turbiny gazowe czy silniki gazowe mogą się szybciej uruchamiać niż tradycyjne wielkoskalowe kotły węglowe oraz lepiej dostosowywać moc do zmiennego zapotrzebowania na ciepło i prąd.

Przykład zielonogórskiej elektrociepłowni jest znamienny – przywołany raport URE prezentuje również dane dotyczące zużycia poszczególnych rodzajów paliw wykorzystywanych do wytwarzania ciepła także w ujęciu terytorialnym. Wśród województw, w których udział gazu w produkcji ciepła jest najwyższy, przoduje lubuskie, gdzie energia cieplna w prawie 92 proc. powstaje w wyniku spalania paliw gazowych. Na drugim miejscu znajduje się podkarpackie. Tam z użyciem gazu wytwarza się ponad 50 proc. produkowanego ciepła. Wydaje się nie być przypadkiem zbieżność z tym, że w obu tych regionach występują największe polskie zasoby gazu ziemnego i działają oddziały wydobywcze spółek z Grupy ORLEN. Krajowe wydobycie gazu i ropy naftowej jest najbezpieczniejszym, bo najtrudniejszym do zakłócenia źródłem surowca dla energetyki i przemysłu. Dlatego koncern chce kontynuować i rozwijać własne wydobycie, szczególnie to krajowe, bo własny surowiec daje największą pewność dostaw. Przy tym bliskość złóż oznacza choćby niższy koszt jego transportu, co może przekładać się na cenę.