Gaz-System zapewnia: Będziemy gotowi

Za sieć przesyłową gazu w Polsce odpowiada zależna od Skarbu Państwa spółka Gaz-System, która zarządza 10 tys. km gazociągów. W jej gestii są zarówno główne magistrale gazowe, jak i przyłączenia do odbiorców.

Spółka deklaruje, że jej szczególnym zadaniem jest dostosowanie Polski do polityki gazowej Unii Europejskie, a ta zakłada, że zużycie gazu znacząco się powiększy w perspektywie lat 2020-2030. Wymaga również pełnej integracji rynku wewnątrz Unii i likwidacji tzw. wysp energetycznych, czyli miejsc (krajów, regionów), których zabezpieczenie w surowce energetyczne pochodzi z jednego źródła. Dlatego też - niezależnie od możliwych dodatkowych wyzwań związanych z projektowanym wydobyciem gazu łupkowego - prowadzone są prace nad krajowym systemem przesyłowym i możliwościami połączeń z innymi krajami.

Temu drugiemu zadaniu ma służyć rozbudowa połączeń transgranicznych: W pierwszej kolejności chodzi o budowę gazociągu łączącego nas z Czechami (w okolicach Cieszyna) i rozbudowę połączenia z Niemcami (punkt w Lasowie i budowa nowych gazociągów na Dolnym Śląsku). Potem moglibyśmy wziąć udział w likwidowaniu wyspy energetycznej krajów nadbałtyckich, a także połączyć nasz system przesyłowy z Danią i ze Słowacją.

Jak te (obecne i przyszłe) inwestycje mają się do gazu z łupków? Firma zapewnia, że także dzięki nim będzie mogła dostarczyć wydobyty surowiec do dowolnego miejsca. Będzie jednak konieczne stworzenie gazociągów do odbierania go z miejsca wydobycia.

- Wiemy, gdzie są złoża, więc musimy tam stworzć infrastrukturę, żeby móc przesyłać gaz w inne rejony i ewentualnie za granicę - mówi prezes Jan Chadam.

Planowane (lub już realizowane - patrz: mapa) zmiany w krajowym systemie to przede wszystkim przystosowanie istniejących połączeń do nowego kierunku przesyłu gazu. Na razie wiedzie on ze wschodu na zachód, bo lwia część zużywanego w Polsce gazu (i transportowanego przez nasze terytorium) pochodzi z Rosji. Umożliwienie odwrotnego przepływu będzie miało znaczenie i dla likwidacji wysp energetycznych, i dla ewentualnego eksportu gazu ze złóż niekonwencjonalnych, jeśli potwierdzą się przypuszczenia, że będzie go tak dużo, że z nawiązką zaspokoi polskie zapotrzebowanie.

W dłuższej perspektywie planowane jest również nowe połączenie: północ - południe. Ten korytarz ma prowadzić ze Świnoujścia na Słowację i może być wykorzystywany zarówno do transportu gazu łupkowego, jak i LNG ze szczecińskiego terminalu. Na ten korytarz mają się złożyć odcinki już istniejące oraz te na różnym etapie planowania lub realizacji inwestycji.

Mniejsze gazociągi - przeznaczone już przede wszystkim do dystrybucji gazu ze złóż niekonwencjonalnych - mają połączyć Pomorze z Polską centralną, północno-wschodnią i Pomorzem Zachodnim, Mazowsze z Polską zachodnią i północno-wschodnią oraz Lubelszczyznę z Polską centralną, południowo-wschodnią i Śląskiem.

Czy na pewno ta nowa rozbudowana pod względem długości i funkcjonalności sieć powstanie?

Jan Chadam twierdzi, że tak, i podkreśla, że nie może zrozumieć, dlaczego przez lata tylko mówiono o budowie. Najdłuższym etapem są prace przygotowawcze. Trzeba na nie około trzech lat. Sama budowa to około roku.

Prognozowane koszty budowy sieci potrzebnej do dystrybucji gazu łupkowego to 4-5 mld zł. Wartość inwestycji w system przesyłowy do 2014 roku wyliczana jest na 8 mld zł, z czego 3,6 mld zł pochodzi ze środków własnych spółki, 1,7 mld zł z banków komercyjnych, tyle samo z dofinansowania z Unii Europejskiej, a 1 mld zł z EBOR i EBI. Jak zapewnia prezes Jan Chadam, nie ma więc problemu z finansowaniem.

Jedyne, co by się jeszcze przydało, to, jak twierdzi, uproszczenie procedur, tak jak było w przypadku terminalu LNG, kiedy to na drodze specjalnej ustawy ułatwiono budowę.

@RY1@i02/2011/129/i02.2011.129.050.003b.001.jpg@RY2@

Rozbudowa krajowego systemu przmysłowego

mww