W globalnym wyścigu najbardziej liczy się teraz czas

I nic dziwnego. Mieszkańcy Unii czują, że coś jest nie tak. Na różny sposób, w zależności od tego, czy prowadzą firmę i martwią się o jej los, są pracownikami obawiającymi się o miejsca pracy, wynagrodzenia czy emerytury, pełnią funkcję rodziców i myślą o przyszłości dzieci itd. W Polsce jest podobnie – ale i trochę inaczej. Dla nas obecne stulecie jest czasem oszałamiającego wzrostu, czerpania z wolności, jakiej nie mieliśmy od wieków. To może nieco usypiać, a trzeba aktywnie działać.

Dyskusje podczas Cyfrowego Tygodnia skupią się na tym, co obecnie jest kluczowe w zmieniającej świat cyfrowej transformacji. Nie przypadkiem zaczyna się on od sztucznej inteligencji.

W zasadzie wszyscy, którzy się nią bliżej zajmują, powtarzają: nie ma czasu. Procesy dzieją się niewyobrażalnie szybko. Można ten alarmistyczny ton polecić uwadze mających pomysły na kreowanie rozwiązań opartych na AI, tych, którzy tylko (albo aż) chcą je wykorzystywać, wreszcie tworzących ramy, aby ci pierwsi i ci drudzy mogli robić to, co chcą.

Jeśli Polska zostanie w tyle pod względem innowacyjności, pewne procesy mogą biec pozornie bez związku. Zniknie fabryka, potem następna (nawiasem mówiąc, już znikają). Firmom, zarówno producentom jak i usługodawcom, trudniej będzie rywalizować na zagranicznych rynkach. A wszystkich nas będzie zadziwiać, jak nowoczesne warunki do życia są w innych krajach. Teraz taki szok poznawczy przeżywa wielu odwiedzających po raz pierwszy Polskę.

Oczywiście można być wyłącznie użytkownikiem importowanych nowoczesnych technologii. Ale ma to wady, jak każde uzależnienie gospodarcze (kwestia cen, impulsów rozwojowych dla kraju itp.). Po co skazywać się na taką pozycję, skoro Polacy mają potencjał, aby w cyfrowej rewolucji, i sztuczna inteligencja nie jest tu wyjątkiem, odgrywać bardziej ambitną rolę? Nam wciąż się chce – uczyć, pracować, rozwijać etc. „Marzenia zawsze zwyciężą rzeczywistość, gdy im na to pozwolić”, jak napisał nasz rodak, futurolog, Stanisław Lem.