Małe firmy wolą nie pożyczać

Małe i średnie firmy wytwarzają dziś połowę produktu krajowego, zatrudniają 70 proc. pracowników w gospodarce, a jednocześnie mają zaledwie 6-proc. udział w portfelu kredytowym. Może to spędzać sen z powiek bankowcom, którzy widzą właśnie w tym sektorze przyszłość swojej aktywności jako kredytodawcy.

Istotnie jest się nad czym głowić. Małe przedsiębiorstwa nie poszukują dziś kapitału. Jeśli się rozwijają, to przede wszystkim w oparciu o kapitał własny albo pożyczony, ale nie w banku, lecz raczej w rodzinie. Potwierdzeniem tej opinii są szczegółowe dane rankingu Skrzydła Biznesu. Widać z nich wyraźnie, że firmy sektora MSP rozwijają się bez zaciągania oficjalnych zobowiązań. Nie muszą. Osiągają na ogół bardzo przyzwoite zyski, nie cierpią w związku z tym na brak płynności.

Charakterystyczne przy tym, że im mniejsza firma, tym lepsza jej kondycja finansowa, wyższa rentowność. Wytłumaczenie może być pozytywne i negatywne. Pozytywne to takie, że firmy te znalazły swoje dobre nisze na rynku i korzystają z możliwości uzyskania wyższej marży. Sytuację małych firm można tłumaczyć jednak także inaczej. Małym firmom trudniej utrzymać się na rynku i dlatego muszą one na wszelki wypadek gromadzić większy zapas wolnej gotówki.

Wcale to nie znaczy, że banki nie mają im niczego ciekawego do zaproponowania. Firmy nie chcą brać kredytu, ale może są zainteresowane dobrymi lokatami.

Opis działalności według amerykańskiej klasyfikacji działalności (Standard Industrial Classification).

Informuje o wielkości zysku netto przypadającego na jednostkę kapitału zainwestowanego w przedsiębiorstwie.

Wskaźnik ryzyka upadłości stworzony przez D&B na podstawie modelu statystycznego, który wyznacza prawdopodobieństwo upadku firmy w ciągu następnych 12 miesięcy. Prawdopodobieństwo wyznaczono na podstawie obserwacji zachowań 400 tys. firm prowadzących pełną księgowość. Każda liczba reprezentuje 1 proc. firm o określonym ryzyku, przy czym 1 oznacza firmy najbardziej ryzykowne, a 100 firmy o najmniejszym ryzyku.

Określa możliwość spłacenia zobowiązań krótkoterminowych środkami obrotowymi (aktywa obrotowe/zobowiązania krótkoterminowe). Przyjmuje się, że wskaźnik jest idealny, gdy znajdzie się w przedziale od 1,5 do 2.

Określa stopień zaangażowania kapitału obcego w stosunku do kapitału własnego (zobowiązania ogółem/kapitał własny). Przyjęto, że wskaźnik ten nie powinien przekraczać 2,5, zwłaszcza w przypadku przedsiębiorstw produkcyjnych.

@RY1@i02/2010/196/i02.2010.196.200.001c.001.jpg@RY2@

Krzysztof Bień

Krzysztof Bień

krzysztof.bien@infor.pl