Emigracja Pandy do Włoch niepewna

Wniosek koncernu to element planu zainwestowania 20 mld euro (24 mld dol.) i podwojenia produkcji we Włoszech do 2014 roku.

- Jesteśmy absolutnie zainteresowani prowadzeniem negocjacji, które będą w stanie doprowadzić do zwiększenia produkcji Fiata we Włoszech i zapobiegną zamykaniu włoskich fabryk, tak długo, jak będą się one odbywać z poszanowaniem prawa - powiedział Maurizio Landini, nowo wybrany przywódca związku Fiom. Obie strony przygotowują się do wznowienia negocjacji w środę w Turynie.

W ubiegłym tygodniu Sergio Marchionne, prezes Fiata i Chryslera, ostrzegł, że czasu na osiągnięcie porozumienia jest coraz mniej, i powiedział, że przeciągające się rozmowy już opóźniły niezbędne inwestycje.

- Jeżeli będzie porozumienie, możemy rozpocząć produkcję w 2011 roku. W przeciwnym wypadku zrobimy to gdzie indziej. Panda musi ruszyć, nie mamy wyboru - powiedział.

Marchionne po raz pierwszy ogłosił swój plan dla Włoch w kwietniu, przy okazji prezentacji pięcioletniej strategii biznesowej.

Jej dwa główne filary to zamknięcie fabryki na Sycylii i jednoczesne znaczące zwiększenie produkcji w Neapolu dzięki przeniesieniu montażu modelu Panda z Polski.

Fabryka zatrudnia ponad 5 tys. pracowników, ale wielu od prawie dwóch lat pozostaje na okresie wypowiedzenia. W przyszłym miesiącu 500 osób ma odejść na emeryturę.

Fiat miał się podobno zwrócić o redukcję godzin pomiędzy zmianami, by móc wykorzystać przerwę na lunch do nadgodzin. W ten sposób mógłby wprowadzić 120 nadgodzin zamiast obecnych 40. Firma chce również przestać płacić za zwolnienia chorobowe, jeżeli średni odsetek nieobecności będzie zbyt wysoki.

Rozważane są również sankcje w przypadku działań strajkowych, zarówno indywidualnych, jak i grupowych.

Według Fiom te warunki, przedstawione w dokumencie przekazanym wszystkim głównym centralom związkowym w ubiegły piątek, są nie do zaakceptowania, ponieważ łamią włoskie prawo i obecny ogólnokrajowy kontrakt pomiędzy pracodawcami a związkami.

- Podchodzimy do tych negocjacji z wielkim niepokojem. Są różne możliwości wykorzystania tych fabryk bez konieczności narażania na szwank zdrowia pracowników - powiedział Enzo Masini, negocjator Fiom w rozmowach z Fiatem.

Jednak nie wszystkie związki zgadzają się z Fiomem.

- Jeżeli prawdą jest, że Fiatowi kończy się czas, to mówię, że nie możemy stracić okazji i zawrzeć porozumienia z tymi, którzy w tym są - powiedział Raffaele Bonanni, lider federacji związkowej Cisl.

W kwietniu Marchionne mówił o niesmaku, jaki czuje w związku z relacjami panującymi we włoskim przemyśle, i ostrzegł, że jego plan B nie jest przyjemny.

Włoscy komentatorzy wątpią w wykonalność narodowej strategii Fiata, choć część włoskiej produkcji ma iść na eksport. Sprzedaż nowych samochodów Fiata we Włoszech spadła w maju o 25,1 proc., licząc rok do roku, co daje Fiatowi udział w rynku w wysokości niespełna 30 proc. - wynika z obliczeń Reutera.

W ubiegłym roku 22 tys. pracowników Fiata w jego pięciu włoskich fabrykach wyprodukowało 650 tys. samochodów. Dla porównania zaledwie 6,1 tys. pracowników w polskiej fabryce w Tychach wyprodukowało prawie tyle samo, a 9,4 tys. osób w brazylijskich zakładach Fiata w Betim - 730 tys.

@RY1@i02/2010/110/i02.2010.110.000.020b.001.jpg@RY2@

Fot. Grzegorz Celejewski/Agencja Gazeta

Tłum. TK

© The Financial Times Limited 2010. All Rights Reserved

Giulia Segreti

"Financial Times"