Finansopedia

- kwota, jaką inwestor musi wpłacić na rachunek, by przeprowadzić inwestycję (otworzyć pozycję). Nie jest to pełna wartość kupowanego lub sprzedawanego instrumentu, a tylko jego niewielka część. Inwestujący musi się liczyć z koniecznością uzupełniania depozytu w sytuacji, gdy wartość kupionego instrumentu spada. Wezwania do uzupełnienia depozytu dokonuje broker prowadzący rachunek. W terminologii rynkowej nazywane jest ono margin call.

- termin ma bezpośredni związek z depozytem. Chodzi o to, że przy zaangażowaniu niewielkiej kwoty (depozytu) można inwestować w instrumenty o większej wartości. W Polsce dopuszczalny prawnie poziom dźwigni to 1 do 100 - czyli przy np. 1000 zł depozytu można kupić instrument wart 100 tys. zł. Działanie dźwigni sprowadza się do tego, że przy zaangażowaniu małych środków i niewielkiej zmianie kursu można uzyskać nieproporcjonalnie duże zyski lub straty z inwestycji. Przy wzroście wartości naszego przykładowego instrumentu o 1 proc. zysk inwestora wynosi 100 proc. (bo faktycznie zaangażowana kwota to 1000 zł). Ale to działa również w drugą stronę: spadek wartości o 1 proc. oznacza, że traci się wszystko, a broker ogłasza margin call i trzeba dopłacić kolejne 1000 zł.

- na OTC, a na rynku walutowym w szczególności - jednostki transakcyjne dokonywanych inwestycji. W przypadku par walut jest to 100 tys. jednostek waluty bazowej, czyli pierwszej w parze. Czyli np. dla pary euro-dolar jednostka transakcyjna - czyli jeden lot - to 100 tys. euro. Żeby kupić jednego lota na euro-dolarze, trzeba więc mieć 1000 euro na depozyt zabezpieczający. Na rynku funkcjonują jednak mniejsze jednostki: mini lot (jedna dziesiąta lota) i micro lot (jedna setna lota).

- termin "kupowanie" na rynku walutowym jest jednak nieco mylący, bo przedmiotem transakcji jest para walut. Inwestor zajmuje więc pozycję w takiej parze względem jej waluty bazowej. Pozycja długa to kupowanie waluty bazowej (pierwszej w parze) za walutę kwotowania (druga w parze). Dla przykładu inwestując w euro-dolara i zajmując pozycję długą, kupuje się euro za dolary.

- odwrotność pozycji długiej. Oznacza sprzedaż waluty bazowej za walutę kwotowania.