Państwo znów w środku gospodarczego krwiobiegu

W 2019 r. Facebook ogłosił inicjatywę, która miała zrewolucjonizować rynek finansowy. Zapowiedział emisję kryptowaluty, libry. Pomysł spotkał się z krytyką decydentów. Najdobitniej odniósł się do niego minister finansów Francji Bruno Le Maire, dowodząc, że stawką jest monetarna suwerenność państw i ze względów bezpieczeństwa narodowego żaden prywatny podmiot nie może sobie rościć do niej praw. 2020 r. udowodnił słuszność takiego podejścia. To państwo jest odpowiedzialne za ratowanie gospodarki w pandemii.

Wiele przedsiębiorstw nie przetrwałoby bez szybkiej i bezprecedensowej w skali pomocy publicznej, która skupiała się na podtrzymaniu zatrudnienia i dostarczeniu płynności firmom. Instrumenty takie, jak przejęcie przez państwo wypłacania wynagrodzeń, obniżanie podatków konsumpcyjnych, odraczanie płatności należności podatkowych czy wręcz ich abolicje to tylko część narzędzi. O skali impulsów najlepiej świadczy fakt, że średni nominalny deficyt wśród państw OECD wyniósł w 2020 r. 11,5 proc., w 2019 r. kształtował się na poziomie 3 proc.