Kredyt walutowy: forex to za duże ryzyko

Najłatwiej kupić walutę, w jakiej denominowany jest kredyt, i założyć lokatę walutową. - Należy wybierać lokaty krótkie, np. jednomiesięczne, a potem systematycznie je rolować - mówi Mateusz Ostrowski z Open Finance.

Oczywiście najlepiej byłoby skoordynować datę płatności i wygasania lokaty. I z tego punktu widzenia lokaty zawierane na dłużej niż miesiąc, choć z reguły lepiej oprocentowane, są mniej elastycznym instrumentem.

- Trzeba pamiętać, że dla kosztów obsługi kredytu bardziej niebezpieczny jest stały trend na kursie waluty niż krótkotrwałe szoki. Powinniśmy się bać zmian o kilkadziesiąt procent w skali kilku miesięcy, a nie kilku procent w ciągu paru dni. W takiej sytuacji długoterminowe lokaty też mogą się sprawdzić - mówi Mateusz Ostrowski.

Dodaje, że w przypadku gwałtownych zmian na rynku walutowym można zawsze zdecydować się na zerwanie lokaty.

- Nie należy się przejmować kosztami takiej operacji, gdy złoty traci np. 20 proc. Odsetki grają tu drugorzędną rolę - mówi.

Alternatywą dla lokat mogą być jednostki funduszu inwestycyjnego denominowanego w walucie. Na polskim rynku oferuje je TFI PKO CS.

Jak może wyglądać minimalizowanie strat, najlepiej widać na przykładzie subfunduszu PKO denominowanego we frankach szwajcarskich. Wartość jednostki uczestnictwa liczona w złotych wzrosła w ciągu roku o ponad 17 proc. Frank zyskał w tym czasie wobec złotego ponad 9 proc.

Przy wyborze funduszu trzeba pamiętać o jego profilu. Jeśli zyski z inwestowania aktywów przez fundusz są sprawą drugorzędną, bo kluczowe jest zabezpieczenie przed zmianą kursu, należy wybrać fundusz możliwie bezpieczny. Na przykład subfundusz papierów dłużnych CHF w PKO CS dwie trzecie aktywów inwestuje w denominowane we frankach papiery dłużne, m.in. obligacje i listy zastawne.

Większy wybór mają klienci Deutsche Bank Polska, który wspólnie z Franklin Templeton oferuje inwestycje w jeden z trzech funduszy Franklin Templeton denominowanych we frankach, dwa fundusze obligacji i jeden akcyjny.

Analitycy przestrzegają przed zabezpieczeniami, które niosą dodatkowe ryzyko inwestycyjne. Fundusze akcji to jedno z nich. Drugie to forex.

- Zabezpieczenie walutowych kredytów hipotecznych na rynku forex jest bardzo trudne. Wynika to z konstrukcji samego kredytu: mamy wiele niewielkich płatności rozłożonych w czasie. Tymczasem łatwo zabezpiecza się duże pojedyncze płatności, które mają nastąpić za jakiś czas - mówi Przemysław Kwiecień z X-Trade Brokers.

Według niego część brokerów próbuje przyciągnąć klientów, przedstawiając ofertę jako sposób na zabezpieczenie.

Przemysław Kwiecień przypomina o mechanizmie dźwigni finansowej, który jest wykorzystywany w transakcjach walutowych.

- Teoretycznie możemy zabezpieczyć cały dług z tytułu kredytu. Jeśli zajmiemy pozycję na parze walut i rynek pójdzie w oczekiwanym kierunku, to wtedy zarobimy. Ale jeśli pójdzie w kierunku przeciwnym, to nasz dług spadnie, ale przecież nikt nam z tego tytułu nie wypłaci pieniędzy. Za to będziemy musieli uzupełnić depozyt, jeśli chcemy utrzymać pozycję w walucie - mówi Przemysław Kwiecień.

@RY1@i02/2009/237/i02.2009.237.166.006b.001.jpg@RY2@

Jednostki uczestnictwa subfunduszu papierów dłużnych i kurs franka

Dobrym pomysłem jest założenie rachunku oszczędnościowego, na którym można gromadzić waluty, ale ofert tego typu nie jest wiele. Jedną z nich ma PKO BP - przy wpłacie powyżej 1000 franków oprocentowanie na rachunku wynosi 1 proc. Alior Bank proponuje 0,1 proc., jednak bez limitów i z miesięczną kapitalizacją odsetek.

W przypadku lokat terminowych duże banki - jak PKO BP i Pekao - dają symboliczne odsetki. W miesięcznych lokatach wynoszą one 0,1 proc. w skali roku. Mniejsze banki, jak Alior Bank, dają około 0,2 proc. Dużo większe różnice są przy wielkości odsetek przy dłuższych lokatach, np. rocznych. W Alior Bank wynoszą one 1,8 proc. W PKO BP - tylko 0,3 proc. Podobnie w BZ WBK, który zapłaci nam 0,35 proc. od rocznej lokaty frankowej.

marek.chadzynski@infor.pl