Jak szybko i zgodnie z prawem założyć letni ogródek piwny

Założenie ogródka piwnego to dobry pomysł na letni biznes pod warunkiem, że będzie on zlokalizowany w dobrym miejscu i zachęci klientów atrakcyjną cenowo ofertą. Zanim jednak zaczniemy liczyć zyski związane z uruchomieniem takiego punktu usługowego, trzeba dopełnić kilku urzędowych formalności i zorganizować ogródek pod kątem technicznym.

Uruchomienie plenerowego ogródka z piwem to interes sezonowy, który można prowadzić co najwyżej przez 4 - 5 miesięcy w roku. Jest to jednak zarobkowa działalność usługowa, która jest wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły. Dlatego do jego prowadzenia konieczne jest założenie działalności gospodarczej.

Założenie działalności gospodarczej przez osobę fizyczną nie pociąga za sobą obecnie żadnych kosztów. Dotyczy to zarówno uruchomienia firmy, zmiany zakresu jej działania, zawieszenia i wznowienia świadczenia usługi, a także wykreślenia firmy z rejestru.

Kandydat na przedsiębiorcę ciągle jednak musi sporo zapłacić - za pozwolenia, zezwolenia, koncesje i wpisy do rejestrów. Przedsiębiorcy, którzy chcą sprzedawać alkohol, muszą opłacić zezwolenie. Jeżeli zamierzają handlować piwem i napojami zawierającymi do 4,5 proc. alkoholu, zapłacą 525 zł. Tyle samo kosztuje decyzja pozwalająca sprzedawać trunki zawierające do 18 proc. alkoholu. Za zezwolenie na sprzedaż napojów zawierających powyżej 18 proc. alkoholu płaci się 2100 zł.

Art. 14 ustawy z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U. z 2010 r. nr 220, poz. 1447 z późn. zm.).

Od 1 lipca br. otwarcie własnego biznesu stało się prostsze. Nie trzeba udawać się osobiście do urzędu, bo firmę można zarejestrować także przez internet. Przedsiębiorcy, którzy zamierzają prowadzić działalność jednoosobowo, nie są ponadto wpisywani do ewidencji prowadzonych przez gminy. Trafiają do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG).

Właściciel ogródka może podjąć działalność gospodarczą już w dniu złożenia wniosku o wpis. Może też określić późniejszy dzień rozpoczęcia działalności.

Prowadzenie ogródków piwnych musi się odbywać na podstawie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. Przepisy nie przewidują specjalnych zezwoleń wydawanych dla miejsc spożywania piwa na zewnątrz punktów sprzedaży gastronomicznej. Z tego powodu sprzedaż piwa i innych napojów odbywa się albo na podstawie zezwolenia udzielonego przedsiębiorcy na prowadzenie restauracji, baru czy innego punktu gastronomicznego, do którego przylega taki ogródek. Może on równie dobrze działać samodzielnie lub w bliższej lub dalszej odległości od lokalu gastronomicznego. W takiej sytuacji musi być on jednak traktowany jako odrębny punkt sprzedaży, który powinien działać na podstawie osobnego zezwolenia. Prowadzący ogródek musi także wskazać sposób korzystania przez klientów z toalety.

W takich sytuacjach nie ma znaczenia, czy nastolatek otrzymał alkohol z rąk właściciela ogródka czy osoby, która jedynie u niego pracuje albo mu chwilowo pomaga. Wójt, burmistrz, prezydent zawsze cofa zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych w kilku przypadkach. Robi to przede wszystkim w razie stwierdzenia przypadku sprzedaży i podawania napojów alkoholowych osobom nieletnim, nietrzeźwym, na kredyt lub pod zastaw. Podobnie będzie w przypadku wprowadzenia do sprzedaży napojów alkoholowych pochodzących z nielegalnych źródeł. Na podobne konsekwencje narażają się właściciele ogródków piwnych, którzy będą próbowali ukryć prawdziwą ilość sprzedanego alkoholu w związku z przedstawieniem fałszywych danych w oświadczeniu o wartości sprzedaży alkoholu w roku poprzednim. Przedsiębiorca, któremu cofnięto zezwolenie, może wystąpić z wnioskiem o ponowne wydanie zezwolenia nie wcześniej niż po upływie 3 lat.

Art. 18 ust. 10 ustawy z 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz.U. z 2007 r. nr 70, poz. 473 z późn. zm.).

Zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu lub poza miejscem sprzedaży wydaje wójt (burmistrz, prezydent miasta) właściwy ze względu na lokalizację punktu sprzedaży. Zezwolenie jest wydawane na podstawie pisemnego wniosku przedsiębiorcy i zarazem oddzielnie na napoje o zawartości do 4,5 proc. alkoholu oraz na piwo, alkohole o mocy od 4,5 do 18 proc. (z wyjątkiem piwa) oraz alkohole powyżej 18 proc. zawartości alkoholu.

Zezwolenia są wydawane dopiero po uzyskaniu pozytywnej opinii gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych o zgodności lokalizacji punktu sprzedaży z uchwałami rady gminy.

Wiele osób zastanawia się, czy w związku z prowadzeniem podobnego rodzaju działalności mogą wydzierżawić od dystrybutorów piwa nie tylko osprzęt do jego nalewania, ale również stoliki, krzesła (ławki) i parasole. Mankamentem takiej działalności, który zniechęca producentów do zawierania umów z właścicielami sezonowych ogródków piwnych jest właśnie to, że działają one tylko przez kilka miesięcy w roku. Dlatego producenci albo nie chcą pożyczać takiego wyposażenia nowym klientom, albo narzucają im swoje warunki. Dotyczą one albo miesięcznych minimalnych limitów sprzedaży, która często musi przekraczać 1 tys. litrów na miesiąc. Poza tym nie życzą sobie zazwyczaj, by pod ich parasolami konsumowano produkty konkurencyjnych browarów. Właściciel ogródka będzie musiał w takich przypadkach ograniczyć się do sprzedaży piwa jednego browaru, co może wpłynąć na konkurencyjność jego oferty.

Z tych powodów, otwierając letni ogródek piwny, warto zastanowić się nad zakupem nowych (lub używanych) mebli. Coraz częściej można nabyć po bardzo przystępnych cenach własnoręcznie robione drewniane stoły i ławki. W tym celu najlepiej udać się do stolarzy z mniejszych miejscowości lub przeszukać aukcje internetowe, gdzie swoje wyroby sprzedają również osoby prywatne.

Działalność plenerowego ogródka nie może ograniczać się do sprzedaży piwa. Osoby, które zakładały taki biznes, podkreślają, że najwięcej zarabiały (ale również najwięcej napracowały się), sprzedając przy okazji jedzenie z grilla - typu pieczone kiełbaski, żeberka, karkówka czy kaszanka. Oprócz tego w ofercie można mieć suche przekąski, takie jak paluszki, chipsy czy orzeszki ziemne oraz zimne napoje (soki, wody, napoje gazowane).

Poszerzanie oferty o takie artykuły może wiązać się z koniecznością spełnienia określonych wymogów sanitarnych.

Właściciele sezonowych ogródków piwnym muszą pamiętać również o tym, że prowadzenie działalności w późnych porach nocnych wiąże się z ryzykiem zakłócania spokoju sąsiadów z okolicy. Cisza nocna w porach 6.00 - 22.00 obowiązuje nie tylko mieszkańców bloków. Hałasujący klienci mogą spowodować interwencję służb porządkowych (policji lub straży miejskiej). Będzie to skutkować pouczeniem lub mandatem dla przedsiębiorcy.

Poza tym powtarzające się wielokrotnie zakłócanie ciszy nocnej może zostać potraktowane jako naruszenie warunków wykonywania działalności gospodarczej czy udzielonego zezwolenia na podawanie piwa. Co za tym idzie - może się skończyć jego odebraniem.

Organ stanowiący gminy nie może uzależniać lokalizacji punktów od zgody mieszkańców. Takich ograniczeń nie przewidują żadne obowiązujące przepisy ustanawiające zakazy sprzedaży i podawania napojów alkoholowych. Radni nie mogą wprowadzać dodatkowych ograniczeń w prowadzeniu działalności, niż przewiduje ustawa o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Przykładowo w 2008 r. jedna z rad gmin bezprawnie wydała wytyczne dotyczące wystroju i aranżacji ogródków gastronomicznych (np. wystrój ogródków powinien nawiązywać formą do otaczającej go architektury, parasole powinny być estetyczne, zadbane, po zakończeniu sezonu letniego, najpóźniej do 31 października, wszystkie ogródki muszą być zdemontowane). Sąd uznał, że nie mieści się to w ramach ustawy.

Wyrok WSA w Rzeszowie z 16 października 2008 r., sygn. akt II SA/Rz 307/08.

Wyrok WSA w Olsztynie z 17 marca 2009 r., sygn. akt II SA/Ol 26/09.

Prowadzenie ogródków piwnych, które nie są powiązane z lokalem gastronomicznym, jest najczęściej działalnością sezonową, a więc po zakończeniu okresu wiosenno-letniego zupełnie nieopłacalną. Aby uniknąć kosztów związanych z prowadzeniem założonej działalności gospodarczej, właściciel ogródka może skorzystać z kilku rozwiązań.

Ustawa o swobodzie działalności gospodarczej pozwala przedsiębiorcom niezatrudniającym pracowników na zawieszenie wykonywanej działalności gospodarczej na okres od 30 dni do 24 miesięcy. Taki okres może być oznaczony w dniach, miesiącach albo miesiącach i dniach.

W okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca nie może wykonywać działalności gospodarczej i osiągać bieżących przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. Ma jednak prawo wykonywać wszelkie czynności niezbędne do zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, przyjmować należności, ma obowiązek regulowania zobowiązań powstałych przed datą zawieszenia świadczenia usług. Może też zostać poddany kontroli na zasadach przewidzianych dla przedsiębiorców wykonujących działalność gospodarczą. Inne prawa i obowiązki związane z zawieszeniem firmy wymienia art. 14 a ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Po upływie sezonu zimowego można rozstawić ogródek, na nowo wznawiając działalność.

Po zakończeniu sezonu letniego właściciel ogródka może również zamknąć działalność. Wystarczy tutaj wniosek o wykreślenie wpisu.

Co powinien zawierać wniosek składany w gminie

● oznaczenie rodzaju zezwolenia;

● oznaczenie przedsiębiorcy, jego siedzibę i adres, w przypadku ustanowienia pełnomocników ich imiona, nazwiska i adres zamieszkania;

● numer w CEIDG;

● przedmiot działalności gospodarczej;

● adres punktu sprzedaży;

● adres punktu składowania napojów alkoholowych (magazynu dystrybucyjnego).

Co należy dołączyć do wniosku

● dokument potwierdzający tytuł prawny wnioskodawcy do lokalu (terenu) stanowiącego punkt sprzedaży napojów alkoholowych;

● pisemną zgodę właściciela, użytkownika, zarządcy lub administratora budynku, jeżeli punkt sprzedaży będzie zlokalizowany w budynku mieszkalnym wielorodzinnym.

Adam Makosz

adam.makosz@infor.pl

Ustawa z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U. z 2010 r. nr 220, poz. 1447 z późn. zm.).