Artykuły autora

Dziś Sejm będzie głosować nad dużym projektem zmian w procedurze karnej przygotowanym przez Ministerstwo Sprawiedliwości. Które propozycje uznają państwo za najważniejsze? Odpowiedzi udziela Michał Królikowski, wiceminister sprawiedliwości.

Czy jeden z największych sądów wieczystoksięgowych w Polsce działa - mówiąc oględnie - obok przepisów? Wszystko na to wskazuje

Wiadomo, że jeśli można coś zrobić zbyt prosto, to lepiej tego nie robić. W przeciwnym razie mogłoby się okazać, że rozmaici specjaliści od koncepcji nie są aż tak potrzebni, jak im się wydaje.

W ciągu minionego miesiąca pan premier Tusk zdążył m.in. zjeść lunch w Singapurze (to zarzut oczywiście populistyczny: każdy czasem musi zjeść lunch), otworzyć nową obwodnicę Przemyśla („Nowoczesne znaki niepodległości to drogi i mosty” – poetyzował), pogrozić palcem w sprawie dachu Stadionu Narodowego („Brakowało tego dnia jednego odpowiedzialnego gospodarza” – strofował) i otworzyć świetlicę w Rzeszowie („Każdy z was jest bardzo potrzebny Polsce i nie ma na tej sali nikogo nieważnego” – mówił dzieciom).

Napisać komentarz o tym, jak rząd omija własne regulacje po to, by nie musieć konsultować przepychanych przez Sejm projektów ustaw, to ordynarna łatwizna. Ale co mi tam – rząd może iść na skróty, to i ja idę.

Minister sprawiedliwości odpowiadając na postulat skreślenia art. 212 kodeksu karnego, kryminalizującego pomówienie, także to dokonywane za pomocą środków masowego przekazu, zaproponował jego częściową nowelizację. Na czym miałaby polegać? Odpowiedzi udziela Michał Królikowski.

Nurtuje mnie, jakie tajemnice mogą się kryć w działalności organów. Jakie mroczne, nieprzyzwoite, wstydliwe treści ich urzędnicy wymieniają między sobą w e-mailach, skoro tak zajadle je chronią.

W teorii wszystko się zgadza: sędziowie mają obowiązek dokształcania. Od 2013 roku będą z niego ściśle rozliczani. Tylko że na ich szkolenia Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury nie wystarczy pieniędzy. Temida, zgodnie z tradycyjną symboliką, będzie ślepa – bo i tak nie pojmie kolejnych finansowych szwindli. A za dwa lata znów będziemy załamywać ręce nad nieudolnością wymiaru sprawiedliwości.