Rafał Woś

Zachęta (po angielsku incentive) to jedno z najczęściej nadużywanych pojęć w ekonomii. Pewnie dlatego, że brzmi tak ładnie i obiektywnie. Naukowo i bardzo profesjonalnie. Tylko że jak się bliżej tej sytuacji przypatrzyć, to widać, że więcej tu chciejstwa ekonomistów niż faktów.

obserwuje i prezentuje

Powiem szczerze, że mam już dość jęczenia na temat postprawdy. Jak chcecie, to jęczcie sobie sami. Mnie to hasło ani przez moment nie przekonywało. Na szczęście nie tylko mnie.

Zakładam, że widzieli państwo zaprezentowaną przez posłów PiS mapę wielkiej Warszawy. Jest to oczywiście przykład tzw. gerrymanderingu. Problemu tak starego, jak stara jest demokracja.

Nie raz, nie dwa pisałem w tym miejscu o lewicowych pomysłach na redukowanie ekonomicznych nierówności. Piketty, Saez, Zuckman czy Atkinson: kolejka autorów jest tu naprawdę długa. Trzeba jednak pamiętać, że w międzyczasie również zdeklarowani wolnorynkowcy uznali, że z tymi nierównościami to już nie przelewki. I coraz częściej oni również prezentują swoje pomysły, jak im zaradzić.

obserwuje i prezentuje

Spadający udział płac w PKB to dla ekonomistów najgorętszy temat ostatniego półrocza. Co chwila pojawia się jakieś badanie tego problemu od zupełnie nowej strony. Nie inaczej było na niedawnym zjeździe śmietanki amerykańskiej ekonomii w Chicago.

Bezwarunkowy dochód podstawowy (w skrócie BDP) to dziś jeden z najgorętszych sposobów na nowoczesną redystrybucję. Co ciekawe, on już istnieje. Tyle że inaczej się nazywa, a ci, którzy go pobierają, są przekonani, że się im najzupełniej należy. Pisze o tym Matt Bruenig na łamach magazynu „Jacobin”.