Jakub Demiańczuk

„Zniewolony” to arcydzieło, którym Steve McQueen zapewnił sobie trwałe miejsce w historii kina.

Frankensteinowski mit został już przez popkulturę przerobiony na tak wiele sposobów, że nic nie powinno nas zaskoczyć. A jednak: „Ja, Frankenstein”, adaptacja komiksu Kevina Grevioux, zaskakuje, choć przede wszystkim poziomem nieudolności, bo fabularnie jest kalką kilku innych historii z serią „Underworld” na czele.

„Phantomowi” brakuje napięcia, a los jego bohaterów niemal cały czas jest nam obojętny.

Zmierzyć się z prozą Jerzego Pilcha – zwłaszcza z prozą taką jak „Pod Mocnym Aniołem” – to wielkie wyzwanie. Wojtek Smarzowski wyszedł z tej próby zwycięsko, choć efekt pewnie nie wszystkim się spodoba.

Brytyjczyk William Boyd, w „Solo” ponownie przeniósł agenta 007 w lata 60. trzymając się chronologii (oraz biograficznych szczegółów) ustalonej przez Fleminga.

„47 roninów” to krzywda wyrządzona samurajskiemu kinu – sugeruję raczej powtórkę z filmów Akiry Kurosawy i Masakiego Kobayashiego.

„Wieże Bois-Maury” Hermanna to gratka dla miłośników europejskiego komiksu.

Dzisiaj ten zespół budzi raczej śmiech niż emocje, ale na początku lat 80. Perfect – ze Zbigniewem Hołdysem w składzie – był jednym z najważniejszych zjawisk w polskim rocku. Płyta koncertowa „Live” jest tego doskonałym dowodem.

„Porachunki” to bardzo przeciętna komedia sensacyjna, która potwierdza, że kino Luca Bessona już dawno straciło jakiekolwiek znaczenie.