Piotr Kofta

Po lekturze "Adiós muchachos" trzeba zauważyć z pewnym zgorzknieniem, że gdyby wszyscy komuniści mieli takie poczucie humoru jak Chavarría, to i komunizm zapewne nie skończyłby tak marnie.

Prześmieszny i mądry „Nowy Kapoan” Zofii Tarajło- Lipowskiej to rzecz o polsko-czeskich lingwistycznych pułapkach.

Ludzkość w cyberpunkowym „Wurcie” Jeffa Noona straciła grunt pod nogami i niebo nad głową – w każdą stronę rozciągają się już tylko wirtualne piekła.

Osobiście ani trochę nie tęsknię za socjalizmem, ale zarazem jestem zadowolony, że to przeżyłem i widziałem na własne oczy – mówi czeski pisarz Jaroslav Rudiš, autor powieści „Koniec punku w Helsinkach”

„Koniec punku w Helsinkach” Jaroslava Rudiša to piękna rzecz o kontrkulturowych rozbitkach w świecie, którego z pewnością sobie nie wymarzyli.

Jáchym Topol specjalizuje się w baśniach. Ale są to baśnie gorzko ironiczne i ponure, umieszczone gdzieś między zdewastowaną, grzeszną ziemią a chłodnym, pustym niebem – takie jest spojrzenie czeskiego pisarza na historię i teraźniejszość. „Warsztat diabła” traktuje z kolei o pamięci czy może, bardziej precyzyjnie, o handlu pamięcią.

"Szatańskie wersety" Salmana Rushdiego, prowokacyjny symbol wolności słowa, właśnie ukazuje się u nas w nowym przekładzie.

Przejmujący „Grobowiec w Sewilli” jest jednocześnie relacją z podróży, jaką Norman Lewis odbył ze swoim szwagrem Eugenem po Hiszpanii jesienią 1934 r., oraz wspomnieniem tej podróży spisanym przez człowieka ponad 90-letniego.

Snucie teorii spiskowych to głęboko ludzka skłonność – mówi szwedzki pisarz Anders de la Motte, autor powieści „[buzz]”.