specjalista z zakresu czasu pracy, były pracownik PIP i SN Łukasz Prasołek

Największe trudności sprawia ocena, czy likwidacja szkoły lub zmiany organizacyjne uniemożliwiają dalsze zatrudnianie go w pełnym wymiarze zajęć. Problematyczne jest też to, czy decyduje o tym plan nauczania, czy arkusz organizacyjny placówki. Przepisy nie dają jasnych odpowiedzi, ale wyjaśnienia znajdziemy w orzecznictwie

Firma produkcyjno-handlowa zatrudnia pracownika biurowego w dziale realizacji zamówień. Do jego obowiązków należy przekazywanie zamówień do działu produkcji lub na magazyn, a po potwierdzeniu ich realizacji wystawienie faktury VAT i listu przewozowego. Zadania te podwładny wykonuje w ramach miesięcznych okresów rozliczeniowych, według stałego rozkładu, od poniedziałku do piątku w godzinach 9.00–17.00 z wyłączeniem ustawowo wolnych świąt. Pracownik dwukrotnie spóźnił się do pracy, w czwartek 21 maja i we wtorek 26 maja, a ponadto był nieobecny w pracy przez całą środę 20 maja i nie usprawiedliwił tej absencji. Pierwsze spóźnienie 21 maja pracownik uzasadnił, informując przełożonego telefonicznie o awarii samochodu, którym dojeżdżał do pracy, i po porozumieniu z szefem zostało ono potraktowane jako wyjście prywatne, odpracowane w tym samym dniu po godzinach. Kolejne spóźnienie pracownik uzasadnił koniecznością złożenia zeznań przed policją. Pracodawca zobowiązał go do odpracowania tego spóźnienia, polecając pozostanie o 2 godziny dłużej w pracy. Oprócz tego szef wezwał pracownika do pracy w wolną sobotę 23 maja, w wymiarze 5 godzin, oraz zlecił mu 6 nadgodzin dobowych 6, 7 i 8 maja. Jak wpłynie to na rozliczenie czasu pracy podwładnego, jeśli otrzymuje on jedynie stałą pensję miesięczną w kwocie 3300 zł?

TEZA: W razie rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia (art. 52 par. 1 pkt 1 k.p.), które zostało dokonane z nieznacznym naruszeniem terminu miesięcznego, możliwe jest oddalenie roszczenia pracownika z uwagi na sprzeczność z art. 8 k.p.

TEZA: W razie rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia (art. 52 par. 1 pkt 1 k.p.), które zostało dokonane z nieznacznym naruszeniem terminu miesięcznego, możliwe jest oddalenie roszczenia pracownika z uwagi na sprzeczność z art. 8 k.p.

TEZA: Określenie wysokości zadośćuczynienia pieniężnego (art. 445 par. 1 k.c.) zależy wyłącznie od rozmiaru krzywdy ocenionego przez sąd według stanu rzeczy istniejącego w dacie zamknięcia rozprawy, wobec czego pozbawione znaczenia dla rozstrzygnięcia w tym przedmiocie jest zarówno to, że kwota żądana z tego tytułu została podwyższona w toku procesu, jak i to, jakie przyczyny spowodowały takie rozszerzenie powództwa.

Pracodawca produkujący stolarkę drewnianą zatrudnia pracowników w ramach systemu podstawowego i miesięcznych okresów rozliczeniowych. Od 7 do 9 kwietnia 2015 r. jeden z podwładnych został oddelegowany na szkolenie z obsługi nowych maszyn u kontrahenta.