Marcin Nagórek

Osoba, którą zatrudnialiśmy bez pisemnej umowy, wystąpiła do sądu przeciwko naszej firmie, domagając się wydania świadectwa pracy oraz wynagrodzenia za czas choroby trwającej 30 dni. Nie zgłosiliśmy tej osoby do ubezpieczeń, więc lekarz nie wystawił jej elektronicznego zwolnienia, a jedynie zaświadczenie o niezdolności do pracy na zwykłym druku. Wcześniej ta osoba nigdy nie zgłaszała zastrzeżeń co do pracy na czarno, bo pobierała emeryturę i nie było jej potrzebne ubezpieczenie. Podpisywała oddzielną listę obecności, a wynagrodzenie pobierała w gotówce. Czy powinniśmy spełnić żądania wydania świadectwa pracy oraz wypłaty wynagrodzenia chorobowego?

Nasz były pracownik wystąpił do sądu o zadośćuczynienie w związku ze szkodą spowodowaną wypadkiem przy pracy, w wyniku którego doznał uszkodzenia ręki. Zdarzenie miało miejsce 15 stycznia 2021 r., a pracownik dopiero po roku (w 2022 r.) zgłosił roszczenie o odszkodowanie z ZUS. Czy w tej sytuacji pracodawca może jeszcze ponosić odpowiedzialność za cierpienie fizyczne i psychiczne, którego pracownik rzekomo doznał? Czy doszło w tej sprawie do przedawnienia, skoro postępowanie przed ZUS zakończyło się w 2022 r.?

Jeden z naszych pracowników wystąpił z żądaniem wypłaty wynagrodzenia za nadgodziny. W związku ze specyfiką pracy rzeczywiście często pracował po godzinach. Wypłaciłem mu dodatkowe wynagrodzenie, ale pracownik twierdzi, że nie uwzględniłem kilkudziesięciu godzin. Problem w tym, że nikt nie prowadził ewidencji czasu pracy. Pracownik twierdzi, że ma świadków, którzy potwierdzą, jak długo codziennie pracował. Czy ich zeznania będą dla sądu wystarczającą podstawą do uwzględnienia żądań pracownika?