Marcin Piasecki

Premier mówi jedno, a jego minister finansów drugie. Poszło znowu o OFE i sposób odliczania przez Brukselę kosztów reformy emerytalnej od deficytu i długu. Ileż to w ciągu ostatnich miesięcy było słychać w tej sprawie deklaracji i zapewnień. Że sprawa jest na dobrej drodze, że kompromis tuż-tuż, że Komisja Europejska mięknie.

Kłopoty strefy euro spowodują, że wartość złotego spadnie. Kto wtedy kupi nasze obligacje?

31 grudnia, dzień przeliczania polskiego długu w walutach na złote. I dzień, w którym nasz dług publiczny może przekroczyć próg ostrożnościowy 55 proc. PKB. Oczywiście, dzisiaj może brzmieć to jak science fiction. O poziomie długu dowiemy się dużo później – po sporządzeniu odpowiednich bilansów. W dodatku, żeby efekt 31 grudnia był naprawdę groźny, złoty na koniec roku musiałby się bardzo mocno osłabić.

Taktyka jazdy na gapę już raz się sprawdziła. I – oddajmy sprawiedliwość – nie okazała się taktyką złą. Mizerne działania antykryzysowe rządu sprzed kilkudziesięciu miesięcy i tak zostały przykryte siłą polskiej gospodarki, która rozwijała się mimo dominującego w Europie spowolnienia.

Nawet jeśli problemy Irlandii nie zakończą się krachem strefy euro, będą miały wpływ na Polskę. Trudno będzie dostać pożyczkę, a podnoszone obecnie podatki w lepszych czasach nie zmaleją.

Nikomu nie można odmówić dobrych intencji, problem w tym, że wychodzi jak zwykle. Dokładnie tydzień temu, podczas nieformalnego spotkania z dziennikarzami, premier miał zadeklarować swoje poparcie dla daleko idących zmian w systemie OFE, łącznie z zawieszeniem (czytaj: wstrzymaniem) wypłat dla otwartych funduszy.

Do niedawna sprzedaż Enei szła według zadeklarowanego przez ministerstwo scenariusza, wybrano nawet inwestorów do finalnych negocjacji. I nagle we wtorek wróciliśmy do punktu wyjścia. Dlaczego?

To są naprawdę łatwe pieniądze. Odcięcie OFE od składek przyszłych emerytów podźwignie budżet, oddali koszmar w postaci przekroczenia 55-proc. progu ostrożnościowego. W dodatku skutek polityczny i społeczny będzie żaden. Przynajmniej na razie. Luksusowa sytuacja.

Jak na razie rząd w Dublinie nie pali się do skorzystania z finansowej pomocy Unii Europejskiej.