Paweł Litwiński

Dane osobowe tradycyjnie dzielimy na zwykłe i wrażliwe. Jest to podział naturalny dla większości z nas, a określenie „dane wrażliwe” weszło już na stałe do języka potocznego.

Ministerstwo Cyfryzacji nie ukrywa, że ma odmienne zdanie na temat możliwości zastosowania biometrii niż generalny inspektor ochrony danych osobowych. "Nasze stanowisko nie jest aż tak radykalne" - mówią przedstawiciele resortu

Nawet najlepsze przepisy są tylko tak dobre, jak efektywna jest procedura ich stosowania. Stąd gdy mówimy o zmianach, jakie czekają nas w prawie ochrony danych osobowych w 2018 r. w związku z rozpoczęciem stosowania ogólnego rozporządzenia o ochronie danych (RODO; rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady z 27 kwietnia 2016 r., które zakłada m.in. powoływanie w firmach inspektorów ochrony danych) nie możemy zapominać, że akt ten nie reguluje sposobu postępowania przed krajowymi organami ochrony danych osobowych.

Współpraca pomiędzy władzą publiczną a podmiotami prywatnymi sama z siebie nie jest czymś złym. Ale tworząc konkretne rozwiązania – zwłaszcza tam, gdzie przedmiot takiej współpracy miałby dotykać praw i wolności obywateli – trzeba działać z rozwagą i umiarem, aby zachować odpowiednie gwarancje tych praw i wolności.

Gdy 6 października 2015 r. zapadł wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE w sprawie Maxa Schremsa – trybunał stwierdził nieważność decyzji Komisji Europejskiej odnoszącej się do porozumienia Safe Harbor, które dotyczyło przekazywania danych osobowych do USA – w mediach rozpętała się istna burza.