Marceli Sommer

Na niespełna dwa miesiące przed tegorocznym szczytem klimatycznym COP28 w Dubaju sekretarz generalny ONZ António Guterres starał się, by na agendzie imprezy – mimo trudności w wypracowywaniu konsensusu w tej sprawie – nie zabrakło kwestii pożegnania z surowcami kopalnymi, których spalanie jest największym źródłem emisji gazów cieplarnianych. – Świat musi podjąć wysiłek sprawiedliwego i zrównoważonego wygaszania paliw kopalnych – dążąc do pozostawienia ropy naftowej, węgla i gazu pod ziemią, tam gdzie ich miejsce – i radykalnego zwiększenia inwestycji w odnawialne źródła energii – mówił w zeszłym tygodniu w Nowym Jorku.

Wejście w życie reformy planowania przestrzennego rozpoczyna wyścig z czasem, który może przesądzić o tempie rozwoju OZE w drugiej połowie dekady. Jej wdrożenie utrudnia m.in. brak środków z KPO.

Uruchomienie pierwszych reaktorów w Polsce w następnej dekadzie wydaje się całkiem możliwe. Ale – jak pokazuje historia Żarnowca – z atomem nic nie jest pewne.

Czy tym razem powstanie w Polsce elektrownia jądrowa? Wiele wskazuje na to, że tak. Zresztą nie tylko nad Wisłą coś w sprawie przejścia na energię z atomu drgnęło. Niewykluczone, że gdyby nie ta zmiana na świecie, przygotowania ciągnęłyby się w żółwim tempie.