Marceli Sommer

Snucie wizji, w której wielka przebudowa systemu energetycznego łączy się, w perspektywie kilku czy kilkunastu lat, z tańszym prądem tylko pozornie nic nie kosztuje. To kolejne zaciągane wobec społeczeństwa zobowiązanie, którego wypełnienie może okazać się trudne lub niemożliwe.

Nie tylko Amerykanie i Francuzi wezmą na zaproszenie gospodarzy polskiego programu jądrowego udział w pierwszym etapie rozmów o zasadach wyboru technologii. Do rywalizacji o drugą z planowanych elektrowni, która ma zastąpić jedną z dzisiejszych jednostek węglowych, może stanąć czterech dostawców.

Rosną wątpliwości, czy uratowanie zdolności produkcyjnych i miejsc pracy w europejskim przemyśle stalowym będzie możliwe bez interwencji rządów. Na przykład takich, jak te podjęte ostatnio na Wyspach Brytyjskich, gdzie chińskiemu właścicielowi odebrano kontrolę nad zakładem.

Polska rozpoczęła proces zastępowania – formalnie nadal obowiązującej – strategii Mateusza Morawieckiego i przyjęła wizję rozwoju na kolejne 25 lat. Ale rząd Donalda Tuska nowym dokumentem się nie chwali, a odpowiedzialny za jego stworzenie resort traktuje go jedynie jako przystawkę przed głównym daniem – planem na najbliższą dekadę