Marceli Sommer

- Jeśli nie chcemy stracić konkurencyjności, derusyfikacja musi iść w parze z dekarbonizacją - mówi Marcin Korolec, były minister środowiska, dyrektor Instytutu Zielonej Gospodarki, prezes Fundacji Promocji Pojazdów Elektrycznych

Ceny ropy na światowych rynkach znów wzrosły po tym, jak w poniedziałek unijni ministrowie spraw zagranicznych potwierdzili, że Komisja Europejska pracuje nad propozycjami ujęcia tego surowca w kolejnym pakiecie antyrosyjskich sankcji. Notowania gatunku brent, które spadały w ostatnich dniach m.in. na skutek powrotu covidowych restrykcji w Chinach, wczoraj powróciły znów powyżej 100 dol. za baryłkę. Oprócz widma embarga na zmianę trendu wpłynęło także stanowisko OPEC – naftowy kartel stwierdził, że nie będzie w stanie zwiększyć produkcji w stopniu wystarczającym, aby zastąpić dostawy z Rosji. Z szacunków eksporterów ropy wynika, że w razie uruchomienia sankcji na światowym rynku może brakować nawet 7 mln baryłek dziennie.

Przypieczętowana w piątek decyzja o embargu na rosyjski węgiel może wydawać się wyrazem ostrożnej, by nie powiedzieć minimalistycznej polityki sankcyjnej. Uderza w stosunkowo niewielki wycinek rosyjskich dochodów – w ostatnich latach wartość dostaw rosyjskiego węgla do krajów UE wynosiła ok. 4 mld euro rocznie przy łącznym saldzie importu na poziomie niemal 160 mld euro. Znaczenie węgla jest też mizerne na tle pozostałych surowców energetycznych. Za ropę naftową i inne paliwa płynne płaciliśmy Rosji aż 60 mld euro rocznie, a za dostawy gazu – ponad 30 mld. W dodatku pod naciskiem sceptycznego wobec sankcji energetycznych Berlina ustalono, że wobec zakontraktowanych wcześniej dostaw węgla embargo zacznie obowiązywać dopiero od sierpnia. Oznacza to, że w ciągu najbliższych czterech miesięcy z Europy do Rosji nadal płynąć będą setki milionów euro.

Wybuch wojny na Wschodzie sprawił, że Polacy otwierają się na zmiany, które pomogą ograniczyć zużycie gazu i ropy naftowej.