Marek Dobrowolski

Do laski marszałkowskiej 30 września br. trafił poselski projekt ustawy o statusie sędziów Trybunału Konstytucyjnego. Jeszcze tego samego dnia ze strony opozycji parlamentarnej padły mocne słowa o próbie rozpętywania kolejnej wojny o TK, zakładaniu kagańca na sędziów trybunału oraz wprowadzaniu cenzury.

Uchwała Zgromadzenia Ogólnego Sędziów Sądu Najwyższego z   26 kwietnia 2016 r. wskazująca, iż „niepublikowany wyrok Trybunału Konstytucyjnego stwierdzający niezgodność z  Konstytucją określonego przepisu uchyla domniemanie jego zgodności z Konstytucją z   chwilą ogłoszenia wyroku przez TK w   toku postępowania” wikła władzę sądowniczą w spór o   charakterze politycznym oraz – co najważniejsze – rodzi poważne zastrzeżenia natury prawnej.

Bezpośrednie stosowanie konstytucji nie może prowadzić do pomijania obowiązujących regulacji ustawowych ani tym bardziej stwierdzenia przez TK niekonstytucyjności ustawy poza rozprawą

Najdłuższy ze znanych polskiej konstytucji okres kadencji jest uzasadniany koniecznością rozerwania więzów sędziów konstytucyjnych ze składem urzędującego parlamentu. Nowa procedura podważyła ten ustrojowy fundament.