Andrzej Godlewski

Partia Jarosława Kaczyńskiego dominuje, bo uprawia hucpę. Tylko spokojnie. W jidysz i angielskim znaczenie "chutzpah" jest szersze - i nie tylko negatywne jak w języku polskim. To także zuchwałość oraz śmiałość, by czynić i mówić rzeczy dobre lub złe, których inni się obawiają

Sukces „Gazety Polskiej” – ogłosiły tydzień temu media związane z „Gazetą Polską”. „Sukces »Wprost«” – ogłosił tego samego dnia portal Wprost.pl. Obydwa tygodniki były dumne, że ich okładki pokazała telewizja Fox News w porannym serwisie informacyjnym. Na stronach tytułowych opublikowały one wielkie portrety Donalda Trumpa i wezwanie „Make Poland Great Again”. Te promocyjne akcje można by rzeczywiście uznać za dowcipne i udane, gdyby nie to, że intencje autorów były poważne. Podobnie jak oczekiwania wielu Polaków, którzy spodziewają się, że amerykański prezydent sprawi teraz, że Polska będzie naprawdę wielka. A to już jest, jak pisze w takich sytuacjach na Twitterze sam Donald Trump, very bad. Czyli bardzo źle.

Jarosław Kaczyński znów musi jechać do Niemiec. Był tam już dokładnie rok temu, kiedy w tajnych rozmowach w pałacu pod Berlinem omawiał z Angelą Merkel zasady współpracy polsko-niemieckiej. Było to po referendum, w którym Brytyjczycy zdecydowali o wyjściu z UE, przez co rząd w Warszawie tracił sojusznika w Unii.

Jeszcze niedawno Polska uważana była za „mniejsze Niemcy”, także przez samych Niemców. Jako silny, stabilny i godny zaufania partner zyskiwała większy wpływ na wydarzenia w Europie. Nowa, „podmiotowa” polityka zagraniczna zniechęciła do Polski wielu sojuszników, ale Berlin nie reagował na konfrontacyjne gesty i wydawał się trwałym punktem oparcia. Teraz okazuje się, że to niemiecki rząd może ograniczyć wsparcie z funduszy UE dla Polski. Co poszło nie tak?

Nic się nie stało, wyciągnijmy wnioski – mawiał Lech Wałęsa. Tak teraz powinni postąpić liderzy PiS. Wpływy kanclerz Angeli Merkel nie są wystarczającym wyjaśnieniem izolacji polskiego rządu podczas ostatniej rady europejskiej. Jeśli podobne błędy powtórzą się następnym razem, ich efektem nie będzie już tylko prestiżowa porażka, ale wymierne szkody dla polskich rolników, przedsiębiorców, a być może nawet dla wszystkich obywateli RP.

Ponowny wybór Donalda Tuska na prezydenta Rady Europejskiej pokazuje, że głos polskiego rządu jest mało słuchany w Unii. Do tej pory naszym największym sukcesem przy negocjacjach nad przyszłością UE był traktat z Nicei z 2001 r., kiedy Polska jeszcze nie była członkiem Wspólnoty.