Lidia Raś

Jak okazuje się po premierze "Śmiesznych miłości" w Teatrze WARSawy, Milan Kundera i debiutanci wzajemnie się nie wykluczają. Wręcz przeciwnie, młodzi ludzie udowodnili, że Kunderę czują, a na scenie nie muszą nosić halabardy, często rezerwowanej dla nich na początku drogi aktorskiej.

- Co oferujemy debiutantom? Prawdziwą pracę nad spektaklami. To jest najważniejsze. Do tego warsztaty z mentorami, premierę, a potem po dwóch-trzech miesiącach „uwolnimy” spektakl, by szedł w Polskę do mniejszych ośrodków, na festiwale. Nam nie chodzi o przygotowanie dla siebie propozycji repertuarowych; tu chodzi o debiutantów, to oni są celem tego projektu - mówi o Społecznej Scenie Debiutów Adam Sajnuk, dyr. Teatru WARSawy, który w ramach tego projektu reżyseruje "Śmieszne miłości" wg prozy Milana Kundery.

To mówicie, że jest rynek pracownika, turkusowe firmy i work-life balance? Pewnie jest. Gdzieś… W Polsce jednak w wielu firmach pokutuje folwarczne zarządzanie, wypalenie zawodowe dotyka coraz młodszych, a z etapu transformacji nie możemy wyjść od 30 lat. „Deadline. Tragedia korporacyjna” to tragikomiczna opowieść o kobietach, które chyba w największym stopniu są ofiarami przekształceń społecznych, gospodarczych i kulturowych.

- Opublikowane w styczniu cele negocjacyjne USA to zbiór pobożnych życzeń, które administracja Trumpa chciałaby osiągnąć – ocenia dr Paweł Kowalski z Wydziału Prawa w Warszawie Uniwersytetu SWPS. - Ze strony USA to próba zachowania niesymetrycznego dostępu do rynku. Także rolnego. Te zapisy sugerują UE, że co do zasady powinna usunąć wszelkie bariery, podczas gdy USA zostawią sobie możliwości wykluczające pewne zapisy, np. dotyczące wszystkiego, co wiąże się z bezpieczeństwem kraju.

„Beginning” Davida Eldridge’a w reżyserii Adama Sajnuka, to opowieść o kobiecie i mężczyźnie, których dzieli prawie wszystko, ale łączy jedno: samotność i nieumiejętność zbudowania trwałej relacji. A może i brak chęci, by to zrobić.

- Podobnie jak w projekcie Zespołu Prezydenckiego z 2006 roku, proponujemy podział puszczy na strefy o zróżnicowanych reżimach ochronnych. Ograniczenie dostępu ludzi oraz zakaz zbioru płodów runa leśnego miałoby obowiązywać jedynie w strefie ochrony ścisłej a to jest 9,7% powierzchni planowanego PNPB (obszar obecnego parku) - mówi prof. Tomasz Wesołowski z Uniwersytetu Wrocławskiego.

- Zawsze robię spektakle w odniesieniu do rzeczywistości, w której funkcjonujmy, a to, co się dzieje z człowiekiem i światem w ostatnich latach nie napawa optymizmem - mówi Paweł Miśkiewicz, reżyser "Burzy"w Teatrze Narodowym.

Pomysł, by w atmosferę greckiego tekstu wpisać różne artystyczne światy: pieśni oparte na starożytnej rytmice i heavy metal, melorecytacje i pieśni operowe, może się wydawać ryzykowny. Chyba że czyni to ktoś, kto od dawna udowadnia, że teatr postdramatyczny to szansa na docieranie do nowych przestrzeni i uniwersalna forma komunikacji. Otwarta forma, różnorodne, ale równoprawne znaki sceniczne takie jak tekst, dźwięk, rytm, światło, scenografia oraz przyzwolenie na dowolność w odczytaniu sensów przedstawienia to także cecha najnowszego spektaklu Teatru Pieśń Kozła – „Anty-gone" w reżyserii Grzegorza Brala. 

"Rejwach" w Teatrze Żydowskim adresowany jest zarówno do tych, którzy jak bohaterowie opowiadań Mikołaja Grynberga zmagają się ze swoją tożsamością („Coś mi się wydaje, że łatwiejsze od bycia Żydem jest niebycie Żydem”), ale też do tych, którzy patriotyzm mylą z nacjonalizmem. Lapidarne teksty, ogołocone z wszelkich ozdobników, pozbawione zbędnego komentarza, bronią się zarówno w książce, jak i na scenie.