Andrzej Krajewski

Donosicieli, szpicli i zdrajców szczerze nienawidzimy, lecz gdy trafi się okazja, by ich rozliczyć, wówczas zrobimy wszystko, by ideę skompromitować

Relacje Polaków z Ukraińcami niezmiennie można podsumować jednym zdaniem – to nie tak miało być, panowie.

Własne państwo jest jak powietrze. Gdy zaczyna się psuć, od razu każdy to odczuje. A kiedy brak go jakiemuś narodowi, wówczas ten walczy o nie do ostatniego tchu

Trudno być prorokiem we własnym kraju, no chyba, że wieszczy się efektowne katastrofy. Jeśli przepowiednie dotyczą rzeczy zwyczajnych, a co gorsza się sprawdzają, to ludzie od razu zaczynają myśleć o ukamienowaniu profety. Ponieważ znów miał rację. Co niezmiernie irytuje każdego, poza dumnym ze swej spostrzegawczości prorokiem. Zupełnie inaczej ma się rzecz, kiedy wieszcz, doświadczony różnymi próbami okaleczenia przez słuchaczy, zmądrzeje, czego objawem jest właśnie zainteresowanie się zagładą. Choćby nawet taką z pozoru niewinną, jak obłąkańcze ceny masła. Tego, że inwestycja w katastrofizm może procentować, wzorcowo dowodzi osoba niejakiego Jamesa Maddena, być może najczęściej cytowanego specjalisty od strasznych przepowiedni w ostatniej dekadzie.