Artykuły autora

Niektórzy legislatorzy sądzą, że kiedy żywcem przepiszą unijną dyrektywę, to pozbędą się kłopotu. Tymczasem nie tędy droga

Dołączanie do akt sprawy dokumentów przeznaczonych dla uczestników mieszkających w innych państwach Unii Europejskiej i nie ustanowili pełnomocnika do doręczeń, i traktowanie ich jako doręczone, jest niedopuszczalne. Polska procedura cywilna jest niezgodna z prawem Unii. O konieczności stosowania w sprawach cywilnych, które wszczynają w Polsce obywatele innych państw UE, unijnego rozporządzenia 1393/2007 – zamiast polskiego k.p.c. – orzekł wczoraj luksemburski Trybunał Sprawiedliwości.

Wymagania, jakim powinien odpowiadać pozew o wydanie europejskiego nakazu zapłaty, zostały wyczerpująco określone w rozporządzeniu (WE) nr 1896/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającym tego rodzaju procedurę. Niedopuszczalne jest wprowadzanie przez krajowe regulacje dodatkowych kryteriów, jakie musiałby spełniać tego rodzaju pozew.

Nie należy się refundacja wywozowa stosowana wobec produktów rolnych, a nawet eksporter może zapłacić karę, jeżeli okaże się, że przeznaczony do międzynarodowego handlu towar nie miał stosownej jakości. Dzieje się tak również wtedy, gdy przedsiębiorca działał w dobrej wierze, a także kiedy prawidłowo opisał charakter i pochodzenie towaru.

Komisja nie może wyrządzać szkód przedsiębiorcom, publikując ich poufne dane. Nawet wtedy, kiedy pragnie ona zachować przejrzystość przez podanie do publicznej wiadomości swoich decyzji o ukaraniu za udział w kartelu. Konieczne jest zatem stosowanie środków tymczasowych, jeżeli ich brak pozbawiałby skuteczności ostateczny wyrok, który może zapaść w sprawie nieujawniania informacji poufnych. Tak orzekł Sąd Pierwszej Instancji Unii Europejskiej na wniosek trzech spółek przemysłu chemicznego.

Właściciel lokalu ma prawo decydować o pracach remontowych, nikt jednak nie powinien działać na szkodę innych

Przedmiot stworzony do badania procesów fizjologicznych u ludzi jest wyrobem medycznym tylko wtedy, kiedy producent stworzył go z myślą o przeznaczeniu do celów medycznych. Tak orzekł Trybunał Sprawiedliwości UE, odpowiadając na pytanie niemieckiego Federalnego Trybunału Sprawiedliwości o interpretację dyrektywy Rady 93/42/EWG dotyczącej wyrobów medycznych.

Pasażerom opóźnionych rejsów przysługuje odszkodowanie, jeżeli przewoźnik nie dowiedzie, że zamieszanie spowodowały nadzwyczajne okoliczności.

Trybunał Sprawiedliwości znów pochylił się nad prawami pasażerów lotniczych. W jednym z wyroków stwierdził, że pasażerowi wolno dochodzić odszkodowania za utratę rzeczy nawet wtedy, kiedy znajdowały się w bagażu innej osoby lecącej tym samym samolotem. W drugim orzekł, że w razie wytoczenia procesu o odszkodowanie z tytułu odwołania lotu, termin przedawnienia ustala się zgodnie z przepisami krajowymi każdego państwa członkowskiego. Nie wynika on natomiast z konwencji dotyczących lotnictwa.