wynajem mieszkania

Pani Janina jest właścicielką domu nad morzem. Od maja do września wynajmuje go w całości letnikom, a w grudniu przyjeżdżającym na wypoczynek świąteczny. Co więcej, kupiła w tym roku również apartament, który również zamierza wynajmować. Wynajęła go pośrednikowi, który szuka chętnych, sprząta w mieszkaniu, przekazuje klucze i rozlicza się z nimi. Z umowy z pośrednikiem wynika, że przekazuje on większość wynagrodzenia od turystów pani Janinie – właścicielce. Sam też zarabia – dostaje jego część. Jeśli nie znajdzie turystów, nie zarabia nikt. W związku z nieruchomościami kobieta zastanawia się, według jakich stawek musi zapłacić podatek od nich, i czy prawidłowo rozliczała dotychczas daninę od domu. Nie wie, czy nie powinna jej przerzucać na najemców, czy też ona – jako właścicielka – musi ją uiścić. Nie jest też pewna, czy od apartamentu musi płacić podatek za cały rok według najwyższej stawki, czy też jedynie za okres faktycznego wynajmu

Rodzime programy wsparcia budownictwa mieszkaniowego sprowadzają się głównie do dopłat dla kupujących własne cztery kąty. Wielokrotnie bardziej efektywny byłby system gwarancji czy zwrotnych pożyczek. O tym, że w Polsce brakuje mieszkań, mało kogo trzeba przekonywać. Efektem jest to, że na głowę statystycznego Polaka przypada o połowę mniej metrów kwadratowych mieszkania niż na przykład w Austrii, a na wynajem kawalerki singiel pracujący w dużym polskim mieście musi często wydać połowę swojego wynagrodzenia. Rodzime braki mieszkaniowe potwierdzają też najnowsze dane Eurostatu, z których wynika, że nad Wisłą aż 60,3 proc. osób w wieku od 18 do 34 lat mieszka z rodzicami. Dla porównania w całej Europie średnia to 48,2 proc.