wymiar sprawiedliwości

Jeżeli sędziowie w końcu wyjdą ze swoich wież z kości słoniowej, będzie to chyba jedyna dobra rzecz, jaka wyniknie z całej tzw. reformy wymiaru sprawiedliwości. dobra nie tylko dla samego środowiska, lecz przede wszystkim dla społeczeństwa.

Gdy trzy i pół roku temu przywracano unię personalną ministra sprawiedliwości i prokuratora generalnego, Zbigniew Ziobro, który dostał do rąk podwójną władzę, ogłosił, że „firma” w końcu wychodzi ze stanu bierności i marazmu. Że nareszcie będzie można nią realnie zarządzać, a nie tylko rozkładać ręce z niemocy. Żeby było jeszcze łatwiej, PiS-owska reforma prokuratury dała Ziobrze nieograniczoną swobodę doboru i weryfikacji kadr. Cała prokuratorska wierchuszka dostała też legalne narzędzia do uchylania decyzji podwładnych oraz instruowania ich, jak powinni działać w konkretnych sprawach: kogo przesłuchać, komu postawić zarzuty i które postępowanie umorzyć (wcześniej naciski też wywierano, choć używano do tego miękkich, nieformalnych metod). Do tego wszystkiego szefowie jednostek zostali formalnie autoryzowani do dzielenia się z zaprzyjaźnionymi mediami informacjami dotyczącymi toczących się śledztw, nawet bez zgody referenta.

- Projektowanie czegoś tak skomplikowanego jak reforma sądownictwa musi opierać się na wiedzy, nie na żądzach ludu. Lud chce zmiany? Więc ja dałbym mu tę zmianę rozłożoną na 10 lat - mówi w wywiadzie dla DGP Andrzej Zybała, doktor habilitowany z dziedziny nauk o polityce, profesor w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie. Naukowo zajmuje się zagadnieniami polityki publicznej, dialogu społecznego, rządzenia publicznego.

Jak informowaliśmy jako pierwsi w poniedziałkowym numerze DGP, Wiesław Johann, wiceprzewodniczący Krajowej Rady Sądownictwa, w krótkim nagraniu zamieszczonym w internecie udzielił poparcia startującemu w wyborach do Sejmu z listy PiS Adamowi Borowskiemu.

Przez 21 dni na stronie internetowej Ministerstwa Sprawiedliwości mają wisieć przeprosiny dla Justyny Koski-Janusz, sędzi Sądu Rejonowego dla Warszawy Śródmieścia. To efekt wczorajszego wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie.

Sąd Apelacyjny w Warszawie orzekł we wtorek, że skarb państwa, reprezentowany przez ministra sprawiedliwości, musi przeprosić sędzię Justynę Koskę-Janusz za naruszenie jej dóbr osobistych. Orzeczenie jest prawomocne.

- Proces erozji demokracji jest powolny. Pierwsze działania są skomplikowane, mają biurokratyczno--legislacyjny charakter – jak np. skrócenie wieku emerytalnego sędziów SN – więc trudno uzmysłowić sobie, co się dzieje - mówi w wywiadzie dla DGP Yascha Mounk, amerykański politolog z Uniwersytetu Johna Hopkinsa i publicysta, absolwent Uniwersytetu Harvarda i Uniwersytetu w Cambridge oraz autor wydanej właśnie w Polsce książki „Lud kontra demokracja. Dlaczego nasza wolność jest w niebezpieczeństwie i jak ją ocalić”.

Rozłożenie kilka miesięcy temu miasteczka protestacyjnego przed gmachem Ministerstwa Sprawiedliwości zaowocowało podpisaniem 4 lipca br. porozumienia pomiędzy przedstawicielami resortu i związków zawodowych pracowników wymiaru sprawiedliwości. Na jego mocy płace osób zatrudnionych w sądach i prokuraturach miały wzrosnąć od 1 października br. średnio o 450 zł brutto, a od 1 stycznia 2020 r. o kolejne 450 zł. Jednak im bliżej pierwszej transzy podwyżek, tym więcej wątpliwości, że się pojawią. Może się bowiem okazać, że nie wszyscy asystenci sędziów zostaną nimi objęci.

Po tekście DGP, w którym wskazaliśmy, że obowiązujący regulamin Sądu Najwyższego jest antyjawnościowy, zareagowała Kancelaria Prezydenta. Zmiana procedur jest kwestią czasu.

Naruszenie równowagi stron, niewysłuchanie obwinionego, uniemożliwienie mu zaznajomienia się z aktami postępowania – to grzechy wytknięte zastępcom rzecznika dyscyplinarnego.

Krajowa Rada Sądownictwa odroczyła w piątek zajęcie stanowiska w sprawie antysemickich wpisów wiązanych z jednym z jej członków; do dyskusji w tej sprawie Rada ma wrócić po otrzymaniu odpowiedzi z Prokuratury Krajowej na temat prowadzonego w sprawie wpisów postępowania.