wymiar sprawiedliwości

Minister sprawiedliwości Krzysztof Kwiatkowski jest za tym, by białoruskie wnioski o pomoc prawną trafiały do Prokuratury Generalnej, a nie jak teraz do prokuratur okręgowych. Nie wyklucza również wprowadzenia podobnego rozwiązania w kontaktach sądowych.

Minister sprawiedliwości nie będzie już musiał zwracać się do sądu o ocenę dopuszczalności przejęcia orzeczenia do wykonania w Polsce.

W kwietniu tego roku w 74 sądach rejonowych w całym kraju przestały funkcjonować wydziały pracy. Ministerstwo planuje też likwidację sądów rodzinnych - alarmuje "Dziennik Polski".

Prokuratorzy z Prokuratur Apelacyjnych i Okręgowych będą mogli z bliska przyjrzeć się działalności prowadzonej w imieniu prokuratora generalnego.

Śledczym przybywa pracy; rzadziej występują o areszt, ale częściej wysyłają do sądów akty oskarżenia. Notuje się stały spadek liczby spraw zaległych, ciągnących się latami - informuje "Rzeczpospolita", powołując się na dane Prokuratury Generalnej (PG).

Parlament, mimo protestów środowiska sędziowskiego, uchwalił zmiany w prawie o ustroju sądów powszechnych. Choć w trakcie prac legislacyjnych dokonano wielu zmian, reforma nadal budzi kontrowersje.

O wydanie dokumentów sądowych będzie można wnioskować e-mailem. Strony sporu uzyskają przez telefon więcej informacji o toczącej się sprawie. Zadania sądowych punktów informacyjnych chcą przejąć prywatne firmy.

Po zgodę na dostęp do informacji publicznych ludzie coraz częściej muszą się udawać do sądu. Urzędnicy z rosnącą zuchwałością odmawiają im wglądu do prostych, zwyczajnych informacji, tylko dlatego że w urzędach „nie ma takiej praktyki”. W ciągu ostatnich czterech lat liczba tego rodzaju spraw wzrosła w sądach czterokrotnie.

Wiem, że teoretycznie sądy są niezależne, ale dotyczy to tylko podejmowanych wyroków, a nie samej struktury i organizacji, która należy do strefy państwa. Gdyby tak nie było, zadania ministra sprawiedliwości zostałyby mocno ograniczone. Dlaczego zatem sądy w Polsce działają w tak beznadziejny sposób? Nie oceniam jakości decyzji, lecz czas ich podejmowania oraz liczbę spraw, które są kierowane do ponownego rozpatrzenia.