sport

Sponsorami dużych imprez zostają najwięksi międzynarodowi gracze biznesu. Znakomicie na tym zarabiają. Innych nie stać na tego rodzaju inwestycje i muszą się zadowolić lokalnymi wydarzeniami.

Aby zobaczyć w telewizji wszystkie 51 meczów, trzeba zapłacić 79 zł. To koszt pełnego pakietu na mistrzostwa Europy oferowanego przez Polsat. Za darmo zobejrzymy 24 mecze w otwartym Polsacie, a w TVP – 11.

 Gospodarza Euro 2016 odwiedzą miliony turystów, zostawiając na miejscu fortunę.

Skończyły się czasy, gdy jeden Cristiano Ronaldo był więcej wart niż cała reprezentacja Polski. Teraz sam Robert Lewandowski jest wyceniany wyżej od sześciu zespołów biorących udział w tegorocznych mistrzostwach.

Terroryści, strajki i powodzie – zdaniem ekspertów Francja jest obecnie najniebezpieczniejszym miejscem do przeprowadzania dużej imprezy sportowej.

O znalezienie organizatora wielkich turniejów wbrew pozorom nie jest tak łatwo. Powód: niepewność, czy gospodarz zarobi.

Powiększanie liczby uczestników turnieju powoduje, że w fazie grupowej tylko kilka meczów budzi jakiekolwiek emocje.

Monty Python w jednym z najbardziej znanych skeczy przedstawia mecz o mistrzostwo świata w piłce nożnej filozofów między Niemcami a Grecją. Spotkanie upływa myślicielom w pełnym napięcia perorowaniu na murawie, przerwanym w 89. minucie przez Archimedesa okrzykiem „Eureka”. Natchniony Grek zaczyna kopać piłkę, podrywając do ataku całą drużynę. Spotkanie kończy się kilkanaście sekund później, rozstrzygnięte efektownym strzałem z główki Sokratesa.

Ale mały. Za drobny. Ale dzieciaczek. Chuderlak. Szczawik. Połamią ci te kulaski. Nic z niego nie będzie. Robert Lewandowski ma takie problemy ze zdrowiem, które uniemożliwią mu grę w piłkę na wysokim poziomie.

Na kilkadziesiąt godzin przed inauguracyjnym meczem polskiej reprezentacji dopisują humory. Kamil Grosicki walczy z czasem. Chcesz autograf? – takie pytanie zadał Sławomir Peszko Sebastianowi Mili podczas środowej konferencji prasowej w bazie treningowej polskiej reprezentacji w La Baule.

Do dużych wydarzeń organizatorzy zazwyczaj dokładają, ale zwykle jest też ktoś, kto na nich zarabia.