społeczeństwo

Rząd nie jest lubiany. Ale jego sztandarowe programy jak najbardziej. I choć one zwiększają poczucie sprawiedliwości, to ogół działań władzy wręcz przeciwnie.

W dobrze rządzonym kraju powinny się odbywać regularne robocze spotkania prezydenta, premiera, marszałków Sejmu i Senatu, ministra sprawiedliwości z przedstawicielami trzeciej władzy, przekazywanie sobie informacji zwrotnej wzbogaconej stałymi badaniami socjologicznymi, by decyzje podejmować w oparciu o wiedzę, a nie intuicje poszczególnych ministrów sprawiedliwości i ich zespołów.

Nie masz już siły na tę naszą zaściankową wojnę plemion? Bolą cię ręce od comiesięcznego klaskania Prezesowi grzmiącemu o Prawdzie, do której wciąż się zbliżamy, ale zbliżyć się, broń cię Panie Boże, nie możemy, bo a nuż się okaże, że to trzecia prawda tischnerowska?

Rok 2016 był rokiem wzrostu dochodów rozporządzalnych w polskich gospodarstwach domowych. Odnotowano go nie tylko w rodzinach będących beneficjentami programu 500 plus, ale dzięki "ciągowi korzystnych zjawisk gospodarczych” - wskazali eksperci, z którymi rozmawiała PAP.

 Serce rośnie, gdy się obserwuje wysiłki przedstawicieli narodu w pocie czoła naprawiających opłakane skutki problemów, które nie tak dawno sami sprokurowali. W ubiegłym tygodniu Marcin Warchoł, wiceminister sprawiedliwości, ogłaszał z mównicy sejmowej, że oto likwidowane będą hurtownie komornicze. Pominął przy tym mało istotny szczegół, że w zasadzie zostały one już zlikwidowane w poprzedniej kadencji i obecnie można powiedzieć co najwyżej o uśmierceniu niedobitków.

Nawracającym, jak to się mówi elegancko, wątkiem debaty publicznej jest potępianie „plemiennej retoryki” i „siedzenia w partyjnych okopach”. Krytycy plemienności słusznie punktują niski poziom wypowiedzi oraz łatwość, z jaką zamiast mówić o tym, czego się chce, mówi się o tym, kogo się nie chce.

W ramach budowania społeczeństw wielokulturowych nie udało się zintegrować środowisk cywilizacji chrześcijańskiej i islamskiej; demokracja liberalna nie spełniła obietnicy równych szans – ocenia doradca prezydenta prof. Andrzej Zybertowicz, wskazując na przyczyny zamachów w Europie.

28 lat temu, 4 czerwca 1989 r., odbyły się wybory do Sejmu i Senatu, które zakończyły się wielkim zwycięstwem Solidarności. Ich konsekwencją był upadek komunizmu i przemiany polityczne nie tylko w Polsce, ale również w całej Europie Środkowo-Wschodniej.

Najłatwiej postawić tezę, że młodzież skręca na prawo. Ale czy na pewno rośnie nam nowy prawicowy świat? Może jednoznaczne oceny tego przewartościowania są przesadzone?

Jeśli tak jak ja, drogi czytelniku, lubisz piosenki, które już znasz, to na pewno spodobał ci się jakiś kolejny artykuł w polskiej prasie na temat „Jak tu mieć lewicę”. Ten utwór bowiem od kilku lat utrzymuje się na pierwszym miejscu listy publicystycznych przebojów. Gatunek: ballada diagnostyczna z elementami pieśni wzywającej do boju. Ale o ile refren jest zawsze ten sam („Polska scena polityczna potrzebuje silnej lewicy – od zaraz!”), o tyle poszczególne wariacje znacząco się różnią pod względem sugerowanych działań, które nas do owej silnej lewicy mają doprowadzić.

Realizowany w Polsce program integracji społeczności romskiej w obecnej formie jest bardziej elementem pomocy materialnej niż zachętą dla Romów do większej aktywności. Żadna z gmin nie stworzyła własnego, dostosowanego do lokalnych potrzeb programu działania - wynika z raportu Najwyższej Izby Kontroli.

Tylko połowa pracowników dużych polskich firm zaczyna dzień z optymizmem i zapałem, a ponad 1/3 wskazuje, że w pracy odczuwa często zniecierpliwienie, irytację i niepokój – wynika z raportu „Praca, moc, energia w polskich firmach”.

Zwyczajni ludzie też korzystają z sytuacji, kiedy mogą wykazać, że mają przewagę nad innymi. I nie muszą mieć do tego szczególnych powodów, robią to, żeby udowodnić swoją siłę - mówi w rozmowie z Mirą Suchodolską Tomasz Grzyb.

Millennialsi, czyli dzisiejsi 18-34-latkowie, są wyzwaniem nie tylko dla rynku pracy, ale także dla deweloperów i firm projektujących biura. Powód? Millennials oczekuje od swojego miejsca pracy czegoś więcej niż biurka i ciasnego pokoju