solidarność

Kolejny kryzys dialogu społecznego wynika z niechlujnej legislacji. Rząd może szybko go zakończyć, zmieniając przepisy, ale pytanie, czy to zrobi, skoro spór mu się opłaca.

Wiosną i latem 1968 r. doszło do gwałtownych protestów, szczególnie w środowiskach studenckich i młodzieżowych wielu państw Europy Zachodniej i USA. Ich wspólnym rysem był sprzeciw wobec stabilizacji oraz starości (!). Młodzież Zachodu wystąpiła przeciwko: „nierozliczaniu zbrodni” (nazizmu i kapitalizmu), „mieszczańskiej kołtunerii”, „przesądom rodzinnym i seksualnym”, „hipokryzji czy „imperializmowi”.

Niedawno obchodziliśmy 40. rocznicę Porozumień Sierpniowych. Z tej okazji Bogdan Borusewicz, jeden z liderów strajku w Stoczni Gdańskiej, udzielił wywiadu „Gazecie Wyborczej”. Nie był to zwykły okolicznościowy wywiad – Borusewicz przedstawił w nim jednoznaczną interpretację wydarzeń z sierpnia 1980 r. Mówił, że był to bunt zorganizowany przez opozycyjnych inteligentów. A robotnicy? Ci odegrali rolę narzędzia w ich rękach. Potężnego, lecz tylko narzędzia. „Strajku w stoczni nie zrobili robotnicy” – głosił tytuł rozmowy.

Krajowa Sekcja Przemysłu Zbrojeniowego NSZZ Solidarność ogłosiła pogotowie strajkowe we wszystkich polskich zakładach tego sektora. Związkowcy wskazują na bardzo trudną - ich zdaniem - sytuację w branży i "śladowy udział krajowych zakładów w procesie modernizacji polskiej armii".

Rada Krajowego Sekretariatu Górnictwa i Energetyki NSZZ "Solidarność" (KSGiE) podjęła decyzję o przekształceniu się w Komitet Protestacyjno-Strajkowy i ogłoszeniu pogotowia strajkowego – poinformował w sobotę PAP przewodniczący Sekretariatu Jarosław Grzesik.

Polityka kolejnych niemieckich rządów wobec Solidarności była niejednoznaczna - mówi Jerzy Maćków, kierownik Katedry Politologii Porównawczej z Uniwersytetu w Ratyzbonie.

- Rewolucję na Białorusi cechuje ten sam rodzaj politycznego rozsądku, który widzieliśmy 40 lat temu w Polsce – mówi francuski europoseł Bernard Guetta, w latach 80. korespondent „Le Monde” nad Wisłą

Rafał Trzaskowski przesunie inaugurację nowego ruchu obywatelskiego.

Podpisanie Porozumień Sierpniowych i powstanie „S” stało się początkiem przemian 1989 r.: obalenia komunizmu i końca systemu pojałtańskiego.

Mówi się o karnawale Solidarności – to był czas oddechu, lecz przede wszystkim ogromnej aktywności, zaangażowania, reformowania państwa. I ciągłego zwarcia z władzą. Z Janem Olaszkiem rozmawia Estera Flieger.