Wróbel: Trzeba się z tym pogodzić [OPINIA]
Jednym z najbardziej uczęszczanych szlaków historycznych nad Wisłą jest ten o bzdurności polskich powstań. Z reguły przegrane, to raz. Usilnie chwalone za to, że przegrały, ale moralnie wygrały, zostawiając następnym pokoleniom przesłanie wolności, to dwa.
Rzeczywiście, tendencja do wmawiania sobie pięknych skutków wzniosłych porażek jest denerwująca. Z klęski powstania kościuszkowskiego mieliśmy koniec Polski, z klęski powstań XIX-wiecznych mieliśmy ogrom nieszczęść i rozpacz, z klęski powstania warszawskiego poczucie, że nic, ale to nic nie rozumiemy z polityki. Nadmiar uznania dla powstań, których lepiej było uniknąć, wywołuje zdrową reakcję obronną; klęska to klęska, psiakrew, przestańmy się pocieszać na grobach, że porażka miała głęboki sens…
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.