Słowik

Prawo i Sprawiedliwość pod osłoną nocy przegłosowało zmianę Kodeksu wyborczego, która umożliwi przeprowadzenie wyborów prezydenckich w maju. Do tego wielu zwolenników obecnej głowy państwa nie będzie nawet musiało wychodzić z domu. Kontrowersyjna poprawka została dopisana do ustawy nazywanej tarczą antykryzysową.

Sytuacja wyjątkowa wymaga szczególnych rozwiązań. Nie można jednak ratować bytu niektórych grup społecznych i najmniejszego biznesu kosztem zrzucenia w przepaść części przedsiębiorców.

Podpisana przez prezydenta nowelizacja ustaw sądowych to bardzo złe prawo. Ale problem leży w zupełnie innym miejscu, niż wskazują jej najzagorzalsi krytycy.

Szef resortu zdrowia prof. Łukasz Szumowski postanowił rozprawić się z dziennikarzem, który go kilka tygodni temu skrytykował. Napisał polemikę, którą można przeczytać w wydaniu DGP z 9 stycznia („Gdzie leży prawda o liczbie lekarzy w Polsce?”). Przy okazji ujawnił, że po dwóch latach jego rządów w Ministerstwie Zdrowia nikt nie wie (włącznie z nim), ilu w Polsce jest lekarzy, system zbierania informacji na ten temat jest wadliwy, a dane przekazane przez polskie państwo międzynarodowym instytucjom są fałszywe.

Rząd chce zadbać, by nasze brzuchy były mniejsze. A jeśli ktoś uzna, że podoba mu się jego obecna postura, niepozwalająca na dostrzeżenie swych palców u stóp, chudszy będzie miał portfel.

Kwestia podstawowa: za chaos w wymiarze sprawiedliwości odpowiada obóz Zjednoczonej Prawicy i usłużni mu sędziowie. Od samego początku „reformowania” wymiaru sprawiedliwości było widać, że skończy się to wielkim galimatiasem. To nawet nie węzeł gordyjski, bo ten przecież można przeciąć. Chcę, by to było jasne od początku. Nie bronię tego, co zrobiono, nie bronię KRS, nie bronię Izby Dyscyplinarnej SN. Chcę stanąć w obronie obywateli.

Pięć Okręgowych Rad Adwokackich (z Krakowa, Łodzi, Radomia, Siedlec i Wrocławia) we współpracy z Komisją Etyki Naczelnej Rady Adwokackiej łączą swoje siły i zapraszają do ogólnopolskiej dyskusji na temat etyki zawodu adwokata. Program konferencji jest zacny. Pięciu mężczyzn-organizatorów zaprasza wszystkich do posłuchania dziewięciu mężczyzn-prelegentów. Widocznie panowie nie słyszeli, że adwokatura jest (także) kobietą.

Eee... yyy... ąąą... uuu... ooo... – tak mniej więcej wyglądała wypowiedź mecenasa reprezentującego Raiffeisen odpowiadającego wczoraj na pytania sądu. I bynajmniej nie jest to jego wina.

A przynajmniej tak wszystkim prawnikom z połamanym kręgosłupem moralnym doradza były prezes Trybunału Konstytucyjnego Andrzej Rzepliński. Na antenie TVN24 „Orzeł” komentował sprawę byłego już wiceministra sprawiedliwości Łukasza Piebiaka.

Właściciel Superstacji postanowił zmienić jej profil. Zdaniem wielu komentatorów w najlepszym razie postępuje jak ostatnia szuja, a w gorszym – nie ma wręcz do tego prawa. A ja się zastanawiam, dlaczego rozsądni ludzie uważają, że przedsiębiorca nie może decydować o swoim biznesie.

To było najprawdopodobniej w 2011 r. Czekałem zestresowany na egzamin z prawa międzynarodowego publicznego. Korytarz mały, studentów wielu. Część siedziała więc na podłodze i wertowała notatki. I nagle wrzask. Okazało się, że krzyczy profesor, jeden z egzaminatorów. Darł się na siedzące na podłodze koleżeństwo. „Studentowi Uniwersytetu Warszawskiego nie wypada siedzieć na podłodze!” – huknął.

Gra lub zabawa, w trakcie której uczestnicy uwalniają się z zamkniętej przestrzeni lub w inny sposób ograniczona jest możliwość przemieszczania się tych uczestników, wskutek czego ograniczona jest możliwość ich ewakuacji. Tak brzmi definicja escape roomu stworzona przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji na potrzeby nowych przepisów, które mają zwiększyć bezpieczeństwo w tego typu przybytkach.