sąd najwyższy

Sejmowa podkomisja w czwartek 6 czerwca powróci do rozpatrywania przygotowanego w resorcie sprawiedliwości projektu reformy procedur karnych. Dotychczas podkomisja rozpatrzyła nieco ponad 20 z około 120 proponowanych zmian.

W dniu 30 maja 2019 r. zostali zaprzysiężeni w Sądzie Najwyższym ławnicy, stosownie do wymogów nowej ustawy o Sądzie Najwyższym (z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym, Dz.U. 2018 r. poz. 5, z późń zm.). Obowiązek przyjęcia ślubowania i zorganizowania szkolenia ławnikom Sądu Najwyższego ustawodawca powierzył Pierwszemu Prezesowi SN (art. 63 ustawy). W dniach 30-31 maja Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego zorganizował szkolenie dla ławników Sądu Najwyższego na temat skargi nadzwyczajnej oraz postępowania dyscyplinarnego. Udział ławników Sądu Najwyższego w szkoleniu jest obowiązkowy (art. 63 § 6 ustawy).

Dziś wchodzą w życie kontrowersyjne przepisy nakazujące Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu (NSA) umorzenie toczących się przed nim postępowań wszczętych odwołaniami uczestników konkursu do Sądu Najwyższego (SN). Pośrednim tego skutkiem miałoby być wycofanie z Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) przez NSA pytań prejudycjalnych dotyczących Krajowej Rady Sądownictwa (KRS).

Ze 120 do 125 ma wzrosnąć liczba stanowisk sędziowskich w Sądzie Najwyższym. Tak wynika z prezydenckiego projektu zmian w regulaminie SN.

Izba Kontroli Nadzwyczajnej Sądu Najwyższego skierowała do Trybunału Konstytucyjnego pytania w sprawie konstytucyjności przepisów dopuszczających wnioski o wyłączanie sędziów wyłonionych w postępowaniach przed nową KRS - poinformował we wtorek zespół prasowy SN.

Prezydent Andrzej Duda podpisał nowelizację ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa, która m.in. wyklucza możliwość wnoszenia odwołań od uchwał KRS z wnioskami o powołanie sędziów Sądu Najwyższego.

 W Trybunale Sprawiedliwości UE w Luksemburgu rozpoczęła się we wtorek dodatkowa rozprawa w sprawie pytań prejudycjalnych polskiego Sądu Najwyższego dotyczących m.in. Krajowej Rady Sądownictwa (KRS).

Wiadomo już, czym kierowała się Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych, uchylając uchwały Krajowej Rady Sądownictwa dotyczące głośnego konkursu na stanowiska w łódzkich sądach. Z opublikowanych właśnie uzasadnień marcowych wyroków wynika, że przeważyła kwestia braku wystarczającego uzasadnienia dokonanego przez radę wyboru (sygn. akt I NO 3/19, I NO 5/19).

Brak realnych konsultacji, szybka ścieżka poselska, wolty – czasem o 180, a niekiedy o 360 stopni – obradowanie i głosowanie nocami. I wreszcie – co przecież nie mniej ważne – najzwyczajniej w świecie kiepskie przepisy. Kolejna, dziewiąta już, nowelizacja ustawy o Sądzie Najwyższym to najlepszy przykład na to, jak prawa tworzyć nie należy. I jak niektórzy, gdy tylko dać im odrobinę władzy, instrumentalnie to prawo traktują.

Źle przygotowane uzasadnienie rozwiązania umowy o pracę jest niezgodne z prawem. Otwiera to pracownikowi drogę do odszkodowania – orzekł Sąd Najwyższy.

Projekt nowelizacji ustawy o Sądzie Najwyższym autorstwa PiS jest kolejną odsłoną dążeń do ograniczenia niezależności sądownictwa i jego podporządkowywania władzy wykonawczej i ustawodawczej - oceniła w opinii do tego projektu I prezes SN Małgorzata Gersdorf.

Gdy do Sejmu wpłynęła ósma już nowelizacja ustawy o Sądzie Najwyższym, uwaga wszystkich skupiła się przede wszystkim na opisanym w projekcie sposobie wyboru kandydatów na I prezesa Sądu Najwyższego. Emocje wywołuje również przepis, który najprawdopodobniej zmusi Naczelny Sąd Administracyjny do umorzenia toczących się przed nim postępowań wszczętych odwołaniami sędziów, którzy nie zgodzili się z uchwałami Krajowej Rady Sądownictwa o przedstawieniu prezydentowi kandydatów na sędziów SN.