recenzja

Kanadyjski duet wraca z nową płytą po pięciu latach przerwy. Wraca też na koncert do Polski. 27 lutego wystąpią w Fabryce Trzciny w Warszawie.

To w gruncie rzeczy tragiczna opowieść. Ponad sto lat temu, pod koniec lat 20. ubiegłego wieku, autor „Pancernika Potiomkina” i „Strajku” wyruszył do Hollywood, gdzie miał zrealizować duży film dla studia Paramount. Jednak, jak to bywa w Ameryce, rzeczywistość okazała się bardziej skomplikowana.

Książka Howarda jest pozycją wyjątkową, ponieważ jako pierwsza w historii myśli urbanistycznej tak szeroko i kompleksowo omawia kwestię związku między komfortem mieszkania, zawodową samorealizacją, zdrowiem, potrzebą kontaktu z naturą i przynależnością do wspólnoty. Wszystkie te wartości były wówczas podlane radykalnym modernistycznym podejściem do projektowania, przekonaniem, że kształtując otoczenie, kształtować można nowego człowieka.

„Wojna to tylko kwiat” to najsłabsze ze wspólnych dzieł Agnieszki Przepiórskiej, Piotra Ratajczaka i Piotra Rowickiego. Broni się dzięki ekspresyjnemu aktorstwu Przepiórskiej

Dlaczego Marek Kondrat porzucił aktorstwo, by zająć się winem? Czy zobaczymy go jeszcze na ekranie?

Wokalistka pokazuje tu, że potrafi budować nastrojowy, delikatny entourage, taki tworzy w akustycznej balladzie „Never Ending” albo wywarzonym „Close to You”. Zaskakuje w „Love on the Brain” przypominającym swingujące lata 60. Znakomicie słucha się mrocznego „Desperado”, z wokalem Rihanny jakby od niechcenia.

Adaptacja komiksu o zamaskowanym najemniku zapowiadana jest jako odświeżenie formuły superbohaterskiego kina

Jeśli chodzi o ekstrawagancję, „Y” Artura Pałygi i Pawła Passiniego nie ma sobie równych. To musical o granicach rzeczywistości. Czasami hipnotyczny, czasami manieryczny

Wszyscy sprawdzili się bardzo solidnie, żaden numer nie odstaje. Oby „Ritual Spirit” był wstępem do pełnoprawnego albumu i przyjazdu Massive Attack do Polski.

Brett Anderson i spółka wciąż nie stracili umiejętności budowania nastroju i pisania przejmujących kompozycji z mocnymi tekstami. A lider wciąż dysponuje urzekającym, niepodrabialnym wokalem. Czego można chcieć więcej od Suede?