prawo pracy

Podpisałam niedawno drugą umowę z tym samym pracodawcą, tym razem na czas nieokreślony – pisze pani Marta. – Znalazłam w niej zapis, że mój okres wypowiedzenia wynosi miesiąc, a wydawało mi się, że przy umowie na czas nieokreślony powinien trwać trzy miesiące. Czy to ja nie mam racji, czy może pracodawca się pomylił? – zastanawia się czytelniczka.

Resort pracy zapowiada wprowadzenie jednego okresu, w którym będą mogły obowiązywać umowy terminowe. Wiele wskazuje, że będzie on mógł być wydłużony, jeśli zakładowy lub branżowy układ dopuści takie rozwiązanie. Byłby to dobry kierunek zmian pozwalający stronom stosunku pracy kształtować zasady, które ich wiążą. Problem w tym, że przy wprowadzaniu do kodeksu rozwiązań, które mogą być regulowane w drodze dialogu, ustawodawca nie jest konsekwentny.

Przepisy nie pozwalają pracodawcom na prewencyjne, przesiewowe sprawdzanie, czy zatrudnieni nie spożywali alkoholu.

Elementem deklarowanej przez rząd walki z umowami śmieciowymi mają być zmiany przepisów kodeksu pracy regulujących zasady zatrudniania na podstawie umów na czas określony.

Na ostatnim posiedzeniu senatorowie uchwalili nowelizację kodeksu pracy, która umożliwi firmom świadczącym usługi transgraniczne prowadzenie działalności także w dni świąteczne. Wyższa izba parlamentu przyjęła dwie poprawki do ustawy, w związku z czym trafi ona teraz ponownie do Sejmu.

Warto rozważyć pomysł wprowadzenia przepisu, który umożliwi pracodawcy rozstanie się z długotrwale nieobecnym pracownikiem. Bez względu na powody tej absencji.

Senatorowie chcą zmienić przepisy dotyczące upadłości przedsiębiorstw, które ograniczają możliwość występowania przez zatrudnionych w oddziałach zagranicznych firm, gdy te są likwidowane, o wypłaty z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych (FGŚP).