prawo autorskie

Z początkiem 2015 r. Związek Importerów i Producentów Sprzętu Elektrycznego i Elektronicznego Branży RTV i IT (ZIPSEE) zainicjował ogólnopolską akcję „Nie płacę za pałace”. Kluczowymi określeniami pojawiającymi się w ramach tej kampanii są: opłata reprograficzna, smartfon, tablet, fryzjer z Wałbrzycha, ZAiKS, pałac w Janowicach, petycja. W ten sposób tematyka opłat reprograficznych została faktycznie rozpropagowana, jednak dyskurs społeczny zdaje się zmierzać w niewłaściwym kierunku.

Portale społecznościowe pękają w szwach od uśmiechniętych twarzy dzieci. Zdarzają się opiekunowie, którzy relacjonują każdy dzień swojej pociechy. Dobrze, gdy zarówno ojciec, jak i matka wyrażają zgodę na taką działalność. Jeśli nie - zdjęcia nie powinny się pojawiać.

Artyści są stroną słabszą wobec producentów i dystrybutorów. Ich pozycję umocniłoby wprowadzenie przepisów gwarantujących choćby minimalne wynagrodzenie za wykorzystanie utworu na każdym z pól eksploatacji - pisze prof. Jan Błeszyński.

Celem nowelizacji jest wdrożenie do polskiego prawa dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady Unii Europejskiej, w sprawie czasu ochrony prawa autorskiego i niektórych praw pokrewnych. Ma ona m.in. ujednolicić sposób obliczania czasu ochrony autorskich praw majątkowych do utworu muzycznego ze słowami, wydłużenie czasu ochrony praw pokrewnych (praw do artystycznych wykonań i fonogramów) oraz zapewnienie artystom wykonawcom odpowiedniej ochrony ich praw przez cały okres ich życia.

Zaniedbania mogą się okazać bardzo dotkliwe dla prowadzącego działalność gospodarczą i korzystającego z utworów stworzonych przez jego pracowników.

Ustawa Prawo autorskie ma już 20 lat i choć była nowelizowana, to zdaniem wielu ekspertów wymaga dostosowywania do rzeczywistości cyfrowej. W związku z tym Ministerstwo Kultury rozpoczęło wiosną 2013 r. wstępny proces konsultacyjny, prowadzony w ramach powołanego przez resort Forum Prawa Autorskiego. Po niemal półtorarocznej dyskusji, w której stale brało udział kilkadziesiąt podmiotów, resort przygotował szeroko zakrojoną nowelizację, wykraczającą poza zmiany wymagane dyrektywami unijnymi, jakie Polska zobowiązana jest wdrożyć.

Na fotografie spoczywa obowiązek dbałości o własne interesy. Jeżeli nie zabezpieczy on swoich utworów w odpowiedni sposób nie może domagać się odszkodowania – orzekł Sąd Okręgowy w Kaliszu.

Polscy przedsiębiorcy domagają się nowelizacji prawa autorskiego. Chcą by przysługiwała im część dochodów, które dzięki nim uzyskują przeglądarki internetowe

Nie ma przepisu szczególnego określającego, kiedy powinna zapłacić VAT organizacja zarządzania prawami autorskimi i prawami pokrewnymi. Tak orzekł WSA w Warszawie

Nie mogę zgodzić się z prof. Janem Błeszyńskim, który w swoim artykule na łamach Prawnika ocenił, iż próba uznania art. 115 ust. 3 prawa autorskiego za niezgodny z konstytucją stanowi front walki przeciw twórcom

Z 50 do 70 lat zostanie wydłużona ochrona praw autorskich wykonawców muzyki – zakłada przyjęty wczoraj przez rząd projekt nowelizacji ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz.U. z 2006 r. nr 90, poz. 631 ze zm.). Dzisiaj tak długo chronione są jedynie prawa majątkowe twórcy. Prawa wykonawców czy producentów fonogramów podlegają ochronie o 20 lat krócej. Nowela wdraża prawo unijne, zgodnie z którym będzie to 70 lat liczone od czasu rozpowszechnienia utworu.

Projekt został złożony przez ministra kultury i dziedzictwa narodowego. Przepisy wprowadzone do projektu nowelizacji ustawy wdrażają regulacje wynikające z dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (2011/77/UE). Dotyczą one m.in. jednolitego sposobu obliczania czasu ochrony praw autorskich do utworu muzycznego ze słowami. Przepisy te zapewniają wykonawcom utworów muzycznych odpowiednią ochronę ich praw przez całe życie. Wydłużają ponadto czas ochrony praw do fonogramów.

Sprzęt i nośniki trafiające do przedsiębiorców nie powinny być objęte opłatą reprograficzną. – Tyle że wtedy więcej będą musiały ponieść osoby prywatne – twierdzi resort kultury

Wdrożenie ustawy w jak najkrótszym czasie nie powinno być celem nadrzędnym, przysłaniającym skutki regulacji dla narodowej kultury

Państwa UE mogą pozwolić organizacjom zbiorowego zarządzania prawami autorskimi na żądanie opłat reprograficznych od kart pamięci do telefonów komórkowych – orzekł luksemburski Trybunał Sprawiedliwości

- Artykuł 5 ust. 2 lit. b) dyrektywy 2001/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady nie stoi na przeszkodzie obowiązywaniu uregulowania krajowego, które przewiduje godziwą rekompensatę z tytułu wyjątku od prawa do zwielokrotniania dotyczącego kopii na użytek prywatny w związku z korzystaniem z wielofunkcyjnych nośników danych takich jak karty pamięci do telefonów komórkowych, niezależnie od tego, czy ich podstawową funkcją jest – lub nie jest – sporządzanie takich kopii, pod warunkiem że jedna z funkcji rzeczonych nośników, choćby drugorzędna, umożliwia posiadaczom tych nośników używanie ich we wskazanym celu – orzekł 5 marca Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE).