pracownicze plany kapitałowe

Pracownicze Plany Kapitałowe to dobrowolny system oszczędzania, w którym gromadzone będą oszczędności pracownika do wykorzystania przez niego po 60. roku życia.

1 lipca wchodzą w życie Pracownicze Plany Kapitałowe (PPK). Na początek obejmą duże firmy, zatrudniające minimum 250 osób. Sprawdź, kogo ten projekt oszczędzania nie dotyczy.

W trzeciej części komentarza omówimy art. 21‒36 ustawy z 4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych (Dz.U. poz. 2215; dalej: ustawa). Są to przepisy w dużym stopniu kluczowe dla funkcjonowania systemu PPK, w szczególności te regulujące kwestie aktywów wpłacanych do PPK oraz zasad inwestycji.

1 lipca wchodzą w życie Pracownicze Plany Kapitałowe. Duże firmy, zatrudniające co najmniej 250 pracowników, już zaczęły przygotowania. Po stronie pracodawcy będzie to czasochłonna, wielopoziomowa operacja, która wymaga zebrania informacji różnego typu, ich archiwizacji oraz wyboru funduszu inwestycyjnego, który będzie dysponował gromadzonymi środkami. Im bardziej działania zostaną zinformatyzowane, tym sprawniej przebiegną. Właściwie trudno sobie wyobrazić, by duże firmy nie korzystały z rozwiązań technologicznych dostosowanych do funkcjonujących programów płacowo-kadrowych, bo ułatwią one pracę personelowi i pozwolą bezpiecznie przekazać składki na konto pracownika.

Pomimo dobrowolnego uczestnictwa w PPK, 74 proc. obecnie żyjących ludzi traci na jego wprowadzeniu. Traci na wprowadzeniu rządowego programu aż 96 proc. emerytów. Projekt PPK zakłada dodatkową i w praktyce obowiązkową składkę emerytalną. Dodatkową, bo składka do PPK nie zastępuje składek już istniejących. Obowiązkową, bo choć teoretycznie można dołożyć starań i zrezygnować z PPK, procedura ta jest złożona i trzeba ją cyklicznie powtarzać.

Pracownicze Plany Kapitałowe (PPK) mogą być dla pracodawcy elementem, dzięki któremu będzie miał lepszą kadrę; płacąc większą składkę na PPK pracownika niż obowiązkowe 1,5 proc. pensji, może pokazywać się jako "atrakcyjny pracodawca" – ocenił wiceprezes Polskiego Funduszu Rozwoju Bartosz Marczuk.

Po wejściu w życie ustawy o Pracowniczych Planach Kapitałowych każda firma lub instytucja zatrudniająca co najmniej jedną osobę, podlegającą obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym, musi utworzyć PPK dla swoich pracowników.

- Początkowo rząd oceniał, że 75 proc. pozostanie w programie. Ostatnio mówi się, że sukcesem będzie udział 50 proc. zatrudnionych - mówi dr Antoni Kolek, prezes Instytutu Emerytalnego, doradca Prezydenta RP.

Ustawa o pracowniczych planach kapitałowych (z 4 października 2018 r.; Dz.U. poz. 2215) nakłada na pracodawców (w nomenklaturze ustawy zwanych podmiotami zatrudniającymi) wiele obowiązków w różnych obszarach. Sprowadzają się one w większości do zorganizowania na rzecz pracowników (osób zatrudnionych) pracowniczego planu kapitałowego oraz następnie jego prowadzenia oraz współfinansowania.

Jeśli pracujesz i podlegasz obowiązkowemu ubezpieczeniu emerytalnemu i rentowemu, a swoje obowiązki wykonujesz na rzecz firmy zatrudniającej powyżej 250 osób, to jesteś jedną z tych osób, które program oszczędzania o nazwie Pracownicze Plany Kapitałowe będzie dotyczyć już od 1 lipca 2019 roku.

Przepisy rozdziału 2 „Umowa o zarządzanie PPK” oraz rozdziału 3 „Umowa o prowadzenie PPK” ustawy z 4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych (Dz.U. poz. 2215; dalej: ustawa) mają kluczowe znaczenie dla pracowniczych planów kapitałowych (dalej: PPK).

Pracodawco, sprawdź swoje obowiązki!

Od 1 lipca część z pracowników będzie mogła przystąpić do pracowniczych planów kapitałowych. Na pytanie "co to są PPK" odpowiadamy najprościej jak to możliwe.

Jedno z najczęstszych pytań a propos PPK: co stanie się ze zgromadzonymi środkami finansowymi pracownika w przypadku zmiany pracy przez przez niego.  Poniżej odpowiedź na to pytanie.