Powstanie Warszawskie

Warszawa była jedyną stolicą, która podczas II wojny światowej była widownią dwóch powstań - Powstania w Getcie w kwietniu 1943 r. oraz Powstania Warszawskiego w sierpniu i wrześniu 1944 r. – powiedział w piątek wieczorem kierownik ambasady RP w Berlinie Jan Tombiński podczas uroczystości przed budynkiem przedstawicielstwa, przy głównym bulwarze stolicy Niemiec Unter den Linden.

– Warszawa przed wojną to było duże miasto w skali Europy. Tymczasem z 1 295 400 mieszkańców w 1939 roku, w maju 1945 roku zostało 377 900. Ponadto, w wyniku Powstania Warszawskiego i kilku miesięcy po nim zniszczono 85 proc. zabytkowych obiektów architektonicznych – mówi dr Tomasz Luterek, ekspert w dziedzinie reprywatyzacji.

O społecznym poparciu, którym w pierwszych dniach sierpnia cieszyli się powstańcy warszawscy, napisano tysiące stron. O upadku tamtej wspólnoty najczęściej milczymy, choć to on może nauczyć nas więcej niż opowieści o początkowym entuzjazmie.

Skala zbrodni, które Niemcy popełnili podczas powstania warszawskiego, szybko stała się problemem dla nich samych.

Historię warszawskiej Gęsiówki często sprowadza się do kilku godzin 5 sierpnia 1944 r. A przecież to o wiele dłuższa opowieść.

Powstanie Warszawskie wybuchło 80 lat temu. Miało trwać 3 dni, a trwało 63. Z Armii Krajowej walczyło około 30 – 50 tys. osób, w tym harcerze Szarych Szeregów. Jednym z nich był prof. Zbigniew Antoni Kruszewski, który na uroczystości rocznicowe przyleciał z Teksasu. Powstaniec Warszawki o pseudonimie „Jowisz” ma również swoje zasługi w procesie akcesyjnym Polski do NATO. 

Powstanie Warszawskie wpisuje się w grecką tradycję. Z naszej perspektywy walka w obronie wolności, do końca, jest natchnieniem.

Choć w wielu powstańczych domach pierwsze powojenne pokolenie miało ograniczoną wiedzę o losach rodziców, dziadków, krewnych, to właśnie rodziny stały się pierwszymi placówkami walczącymi z niepamięcią i zakłamywaniem historii. Do dzisiaj potomkowie bohaterów, dumni z dziedzictwa, wypełniają testament tych, którzy odeszli na wieczną wartę.