populizm

- Pogląd, że populiści potrafią wyrazić realną potrzebę ludu, jest tak naprawdę mitem. Za to dużo jest prawdy w opowieści o intelektualnym lenistwie polityków opozycji – i nie widać tu oznak poprawy - mówi Jan Kubik. 

Konserwatywni populiści chcą powrotu do czasów, kiedy ludzie byli przyzwoici i ufni, a uścisk dłoni znaczył więcej niż spisana umowa. Pal licho, że nigdy tak nie było. Gorzej, że ludzie głoszący te wartości są ich zaprzeczeniem.

Od głosów radykałów z partii Vox zależy przyszłość lokalnego rządu w stolicy Hiszpanii. Tworzących go ludowców poparł niemal co drugi mieszkaniec miasta.

Niezwykły rozwój populizmu w ostatnich latach, szczególnie po referendum dotyczącym brexitu i wyborach prezydenckich w USA w 2016 r., to jeden z najważniejszych fenomenów zarówno w gospodarkach rozwijających się, jak i tych rozwiniętych. Tylko w Europie udział głosów wyborczych oddanych na partie populistyczne wzrósł w ostatnim dziesięcioleciu o ok. 10 punktów procentowych. W jaki sposób ekonomiści definiują to zjawisko i jakie są ich zdaniem przyczyny jego popularności wśród obywateli?

To dobra lektura na czas po długiej i wyczerpującej kampanii wyborczej. Dwaj brytyjscy politolodzy wyjaśniają, że narodowy populizm nie jest przejściowym kaprysem wyborców, tylko mającym bardzo racjonalne podstawy zjawiskiem społecznym, które pozostanie z nami na długo.

Zagrożeniem dla prezydenta byłaby konsolidacja ruchów protestu, taki Ruch Pięciu Gwiazd - mówi Łukasz Maślanka, analityk ds. francuskich z Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych.

Zielona Wyspa dołączyła do rosnącej grupy państw europejskich, w których rozpada się znany od dekad polityczny porządek.

W świecie, w którym do władzy dochodzą populiści, muzycy wracają na front polityczny i społeczny. Także w Polsce

Fukuyama: Populiści zwykle koncentrują się na obietnicach ograniczenia imigracji. Zwiększanie wydatków społecznych przez PiS to ciekawa innowacja

- Proces erozji demokracji jest powolny. Pierwsze działania są skomplikowane, mają biurokratyczno--legislacyjny charakter – jak np. skrócenie wieku emerytalnego sędziów SN – więc trudno uzmysłowić sobie, co się dzieje - mówi w wywiadzie dla DGP Yascha Mounk, amerykański politolog z Uniwersytetu Johna Hopkinsa i publicysta, absolwent Uniwersytetu Harvarda i Uniwersytetu w Cambridge oraz autor wydanej właśnie w Polsce książki „Lud kontra demokracja. Dlaczego nasza wolność jest w niebezpieczeństwie i jak ją ocalić”.

Mało jest terminów mających równie polemiczny charakter. A jednak każdy liberał intuicyjnie wyczuwa, że mowa o przypadłości, którą trzeba tropić, piętnować i zwalczać.

Populistyczni przywódcy, tacy jak włoski szef MSW Matteo Salvini, są często uznawani za tych, którzy chcą zniszczyć UE; w rzeczywistości dążą do jej zreformowania zgodnie ze swoimi interesami - pisze we wtorek na portalu Politico Alexander Clarkson.

Włoski wicepremier, szef MSW Matteo Salvini powiedział, że zagrożeniem dla Europy nie są populiści, ale islamscy terroryści. Podczas wiecu w Abruzji jako priorytet UE wskazał „obronę granic, tradycji i bezpieczeństwa”.

Protesty obywatelskie rozmontowują mit rewolucji społecznej na Węgrzech. Zamiast dać innowacje, zamieniła państwo w wielką montownię niemieckich koncernów.

Przyszłoroczne wybory do Parlamentu Europejskiego będą najważniejszymi od wielu lat, bo w Europie wzrasta fala populizmu i nacjonalizmu – ocenił w piątek były prezydent Aleksander Kwaśniewski podczas spotkania europejskiej lewicy w Krakowie.

Książka Erika Tabery’ego to swego rodzaju poradnik, jak się nie zgubić w gąszczu populistycznej postprawdy. Przydałby się taki w Polsce.

Podróż prezydenta Francji Emmanuela Macrona do Madrytu i Lizbony stała się dla niego okazją do przedstawienia wizji Europy tzw. koncentrycznych kręgów, w której całkowicie zmarginalizowane byłyby kraje oskarżane o „populizm”.

Jutro do Brukseli zjadą szefowie rządów państw UE na szczyt Rady Europejskiej. Dwudniowe spotkanie miało być poświęcone zmianom w strefie euro, ale zamiast tego tematem numer jeden będzie migracja. Bo chociaż liczba przybyszów docierających na teren Wspólnoty znacząco zmalała w stosunku do lat 2015–2016 (poza Włochami, gdzie utrzymuje się na mniej więcej tym samym poziomie), temat nie zniknął nie tylko z europejskiej agendy, ale też z debat w poszczególnych państwach członkowskich.

Unia może nas nie lubić, najważniejsze, że Ameryka kocha – krzyczał rozentuzjazmowany pan z amerykańską flagą, witając w lipcu 2017 r. Donalda Trumpa. A bard okresu komunistycznego Andrzej Rosiewicz wyśpiewywał peany na cześć prezydenta USA w piosence „From Warsaw with Love”. Poza symboliką były też konkrety. Administracja Trumpa nie odstąpiła od zobowiązań Baracka Obamy i zwiększyła obecność wojskową w Polsce. Do gazoportu w Świnoujściu dotarł pierwszy transport skroplonego gazu od amerykańskiego dostawcy. Prawicowi publicyści uznali, że Polska pod rządami PiS i Węgry Viktora Orbána są bliższe Ameryce Trumpa niż Francja czy Niemcy.