polityka

Nawracającym, jak to się mówi elegancko, wątkiem debaty publicznej jest potępianie „plemiennej retoryki” i „siedzenia w partyjnych okopach”. Krytycy plemienności słusznie punktują niski poziom wypowiedzi oraz łatwość, z jaką zamiast mówić o tym, czego się chce, mówi się o tym, kogo się nie chce.