plan zagospodarowania przestrzennego

Plan miejscowy zakładający inwestycje w ścisłym centrum Warszawy jeszcze nigdy nie był tak bliski uchwalenia. Ale znów może trafić do szuflady.

Jeżeli działka nie graniczy z inną już zagospodarowaną, postawienie na niej domu będzie niemożliwe. Podobne ograniczenie będzie dotyczyć terenów, gdzie jest wyłącznie droga czy las.

Jeżeli właściciel nieruchomości w wyniku zmiany planu zagospodarowania przestrzennego poniósł szkodę, to może żądać od gminy rekompensaty. I to nawet wówczas, gdy nie użytkował on terenu w sposób, do którego mógł zostać potencjalnie wykorzystany.

Uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie obejmuje wprawdzie nieruchomości, na której prowadzę działalność gospodarczą, ale nieruchomość sąsiednią. Nie zmienia bezpośrednio przeznaczenia mojej działki, ale według mnie wpływa na warunki gospodarowania na niej. Czy mam w związku z tym uprawnienia do zaskarżenia tego planu przed sądem administracyjnym?

Rada miasta uchwaliła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Objął on obszar, na którym dzierżawię działki i od wielu lat prowadzę firmę. Plan miejscowy ustalił inne ich przeznaczenie, co w praktyce wyłącza możliwość kontynuacji działalności gospodarczej. Nadmienię, że burmistrz wydał na moją rzecz decyzję o ustaleniu warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego, które ma być realizowane na tych działkach. Czy mogę tę uchwałę zaskarżyć do sądu?

Wejście w życie kodeksu urbanistyczno-budowlanego (w wersji z 30 września 2016 r.) oznaczałoby ogromną rewolucję. Można przyjąć, że jedną z najbardziej radykalnych, całościowych zmian w prawie w ostatnich latach, a także w ramach historii regulacji związanych z planowaniem przestrzennym. [tabela] Pamiętać trzeba o tym, że to nie jest jeszcze ostateczna wersja. Niemniej jednak, chociażby z uwagi na zakres zmian, samorządy już teraz powinny pilnie śledzić i obserwować toczące się prace. Później czasu może być już zbyt mało.

Znamy już rządowe pomysły na to, jak powinien wyglądać w Polsce proces inwestycyjny. Do konsultacji trafił właśnie projekt kodeksu urbanistyczno-budowlanego.

W ramach procedury związanej ze sporządzaniem i uchwalaniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jednym z etapów jest porównywanie treści projektu planu i studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. Na co w tym kontekście zwrócić szczególną uwagę? Kiedy te dokumenty mogą być rozbieżne?

Samorząd działa w interesie osób popierających podjętą przez niego uchwałę dotyczącą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego – wskazał Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając zażalenie spółki.

Samorządy chcą wydłużenia czasu, na jaki mogłyby zawiesić wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Twierdzą, że obecne przepisy sprzyjają wyłudzeniom.

Nowelizacja przepisów o planowaniu przestrzennym może spowodować konieczność zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. Między innymi ze względu na sporządzanie bilansu terenów pod zabudowę.

Plany zagospodarowania przestrzennego obejmują 30 proc. kraju. Na pozostałej części inwestycje powstają na podstawie decyzji o warunkach zabudowy.

Nabycie ziemi po publikacji w dzienniku urzędowym, ale przed wejściem w życie nowego planu zagospodarowania przestrzennego daje właścicielowi prawo do odszkodowania w razie obniżenia jej wartości – orzekł Sąd Najwyższy.

Przy wydawaniu decyzji o warunkach zabudowy jedną z najważniejszych, wymagających zweryfikowania przesłanek jest zachowanie zasad kontynuacji funkcji i bliskiego sąsiedztwa. By ustrzec się kosztownych błędów, trzeba znać nie tylko przepisy, lecz także bogate orzecznictwo.

Ogłaszając informację o podjęciu przez radę gminy uchwały o przystąpieniu do sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (MPZP), wójt dał ogłoszenia w prasie lokalnej, wywiesił obwieszczenie w urzędzie i zamieścił je w internecie. Mimo to spotkał się z zarzutem, że ogłoszenie nie zostało właściwie dokonane, ponieważ powinien bezpośrednio poinformować osoby (podmioty), których dotyczy uchwalenie MPZP. Czy słusznie?

Wystąpiłem do prezydenta miasta o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na rozbudowę oraz przebudowę pawilonu handlowo-usługowego. Ten wydał decyzję odmowną. Uznał, że projekt budowlany jest niezgodny z zapisami planu miejscowego. W uzasadnieniu prezydent miasta powołał się na zapis planu miejscowego dotyczący terenu, na którym pobudowany jest budynek, zakazujący zwiększania intensywności zabudowy.

Gminy nie będą musiały obowiązkowo uwzględniać w planach zagospodarowania przestrzennego zagrożenia powodziowego. Tak wynika z projektu nowelizacji ustawy – Prawo wodne. Ma wejść w życie 31 grudnia 2015 r.

Zamierzam wybudować większy obiekt handlowy, którego powierzchnia wyniesie ok. 2000 mkw. Do tej pory w przepisach prawnych istniały rozbieżności na temat zasad sytuowania takich obiektów, ale wiem, że niedawno zmieniły się przepisy w tym zakresie. Czy w związku z tym doprecyzowano, na podstawie jakiego instrumentu planistycznego – planu miejscowego czy decyzji o warunkach zabudowy – mogą być lokalizowane tego typu obiekty?

Nasza gmina zamierza sporządzić dla części terenu miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Ustalono, że ze względu na to, iż sporą część obszaru zajmują lasy i pola uprawne, załącznik graficzny zostanie sporządzony w skali 1:5000. Jednak obszar planu obejmuje też tereny zabudowy mieszkaniowej i usług. Czy jest to prawidłowa skala?